Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

U mnie nigdy nie ma lipy
I chałtury również nie ma
Moje wiersze to dowcipy
A nie poetycka ściema

Tak jak teraz wiersz z niczego
Temat prosto z życia wzięty
Płyną rymy mój kolego
A u ciebie co łeb ścięty

Perfekcyjnie zwrotki składam
Gdyby było tego mało
Liczbą sylab świetnie władam
Widzisz jak się zrymowało

Jak u ciebie to wygląda
Pseudo rymy niedokładne
Co najgorsze gdy podglądam
Masz sylaby niedowładne

W wierszu musi być porządek
A nie tylko sens z logiką
Każdy wiersz jest jak przylądek
Błąd się zdarza i magikom

Jeśli już go popełniłeś
Szybko popraw szukaj dalej
Pewnie inne przeoczyłeś
Więc spokojnie i nie szalej

Kiedy wszystko popoprawiasz
To się uciesz chociaż trochę
Pewnie już się zastanawiasz
Czemu inni robią wiochę

Opublikowano

takich zwrotek płodzić można
rano w obiad i wieczorem
a wiersz niczym kurczak z rożna
przecież martwym jest potworem


nie stać wszystkich na delicje
więc karmimy się trupami
tłusto w brzuchach pusto w głowach
a rzodkiewka pod pachami

zrób porządek w swym ogródku
wypraw ucztę zaproś na nią
uracz winem pomalutku
zamiast świszczyć swoją manią




;-)








Opublikowano

@Grzegorz__Jakubowicz
@cezary_dacyszyn

żartobliwość w wierszowaniu
jest stosowna bo w czytaniu
takich frajda i zabawa
humor wartość liry sprawia

biją w piach swymi głowami
albo w beton gdy wierszami
pogardzają zbyt lekkimi
by się zająć poważnymi

malkontentów nie brak wokół
stąd pojawia się ów szkopuł
czy dogadzać malkontentom
jak też cwanym magistrantom

baw się dobrze pisząc wiersze
poglądy wyrażaj szersza
nasuń stychem myśl zabawną
albo tę którą niech zgadną

nie przejmuj się zbytnio wszystkim
bądź Jehowie Bogu bliskim
miast się czepiać byle czego
grzecznym raczej bądź kolego

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Niesamowity tekst! Świetny turpizm zmieszany z egzystencjalnym dramatem. Metafory więziennego brudu uderzają - zwłaszcza Bóg, który "zagląda tu tylko na przeszukania" i boi się włożyć rękę do kibla. Odbiera to resztki nadziei na jakiekolwiek sacrum. Rewelacyjny, duszny klimat, bo wiersz dusi od samego początku - "powietrze o gęstości niemytej skóry" sprawia, że fizycznie czuć ten zaduch. Krata łapiąca stację cisza - to genialne! Podział celi na role (profesor, malarz, kucharz i "cień") tworzy mikrokosmos, w którym mur faktycznie staje się piątym i stabilnym elementem. Ale pod warstwą więziennego realizmu kryje traktat o utracie tożsamości. Porównanie człowieka do „kostki rosołowej bez opakowania” czy systemu zapominającego o przeterminowanych konserwach ma w sobie niesamowitą, gorzką siłę. Narrator jako „cień od oddechów”, który zbiera do kieszeni sapnięcia współwięźniów, staje się żywym archiwum ich ukrytego bólu, ale jest to również bolesne współuczestnictwo. Fraza o byciu „posklejanym cudzymi historiami, które już się nie odkleją” to esencja prawdziwego współodczuwania. Autor przywraca tym ludziom podmiotowość tam, gdzie system próbuje ich zrównać z betonem. Znakomity, mądry wiersz.
    • @jazzkółka Cudawianki.
    • @Leszek Piotr Laskowski Ech, choćby na chwilę się ziściło  :))
    • Dziś widzę lepiej zmarłych ich życie ich radosne chwile   wszystko to na moment   ciężar przygniata mnie do ziemi i muszę odetchnąć   a była sensacją   przy stole wino gasi pragnienie w jego czerwonej barwie pływają obrazy   zmarli piją i roztrząsają dylematy   śmieją się słyszą o wiele więcej i krążą wokół własnych wniosków   a to życie rozpływa się nie gasi pragnienia.  
    • @Leszek Piotr Laskowski   Niezła satyra na nasze narodowe sny o potędze. Obyśmy tylko na jawie mieli taki dystans do siebie, jak w tym wierszu! Porzuć smutki, uśmiechnij się, w Polsce wcale nie jest źle! Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma, obcy raj to tylko ściema.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...