Zgłoś

@Berenika97   I jeszcze należy pamiętać o doświadczeniu życiowym i własnym światopoglądzie, a w moim wypadku nowoczesne, konserwatywne i tradycyjne zmiany oznaczają krok wstecz - to tak jakbym z góry zleciał na dół.   Łukasz Jasiński 

Ar do magii: gam Odra.     

@LessLove skocznie tak muzycznie nieco ;) Dużo ciekawych symboli, ale fajnie bo nie nachalnie, kto wie - zorientuje się :) No jakoś tak piosenkowo mi się to czyta :)

A co tam Iza razi, ma to Ca?    

@Migrena   Widzę tu całkowite zatarcie granicy między ludzkim ciałem, a architekturą miejską. Ale miasto jest tu agresywnym, chorym drapieżnikiem, które osacza bohaterów, staje się chirurgiem badającym ich wytrzymałość „bez znieczulenia”. Klaustrofobiczne.   Relacja między bohaterami to gwałtowny seks jako odruch obronny. Podobają mi się te metafory z języka technicznego czy elektrycznego - „puls jak kabel pod napięciem”, „zwarcie bioder”, a ciało partnera to „szczelina w żelbecie” - jedyna droga ucieczki przed wszechogarniającą pustką.   W wierszu jest duży ładunek niepokoju egzystencjalnego - w mieście wiara i duchowość nie mają racji bytu. Jedyną dostępną formą transcendencji staje się fizyczny ból i bliskość na granicy samozniszczenia.   Niesamowita jest tu warstwa sensoryczna - jakbyś pisał wiersz na skórze ostrym narzędziem, czuć go fizycznie - „powietrze klinuje się między żebrami jak nóż”.   Koniec niesie pocieszenie, bo nawet jeśli ludzkie istnienie jest kruche, to cierpienie i namiętność zostaną trwale wyryte w tkance miasta.   Poruszające studium ludzkiego zagubienia w bezdusznym świecie. To potężna, mroczna i magnetyczna poezja!