teresa943 Opublikowano 30 Listopada 2014 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Listopada 2014 z osobnych drzew tym samym wiatrem lotni w duszy dziecka jesienni pod butami arogancji bez skargi któż pojmie drżący szept ciszy kogo zachwyci szarobrunatność w nawałnicy ignorantów soki starych drzew wykluczają nawet pozór udawania a dialog zawsze szuka analogii w pięknie różnorodności rodzi się człowiek 2014-11-28
Marlett Opublikowano 30 Listopada 2014 Zgłoś Opublikowano 30 Listopada 2014 @teresa943 Skomentuję metaforycznie; Dojrzałe owoce są smaczne, harmonijne i przyjemne w smaku. Są piąknie wybarwione i posiadają doskonały aromat :) PozdrawiaM.
Zbyszek_Dwa Opublikowano 30 Listopada 2014 Zgłoś Opublikowano 30 Listopada 2014 Witaj Krysiu. Jako komentarz :) z osobnych drzew jak dusze dziecka rodzą się ludzie żyjący pięknem jesienni tacy bez skargi w sercach pojmują drżący miłosny szept ciszy pośród niewiedzy o pięknie różnorodności Tak mi się po mojemu poczytało. Poruszający temat ujęłaś, pięknie :) Pozdrawiam ciepło :))
teresa943 Opublikowano 30 Listopada 2014 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Listopada 2014 @Marlett Cóż znaczy czytać i skomentować metaforycznie! To wspaniały prezent, Marlett. Z serca dziękuję i cieplutko pozdrawiam :).
teresa943 Opublikowano 30 Listopada 2014 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Listopada 2014 @stanisław_prawecki Zatem ... smacznego :) Serdeczne dzięki :)
teresa943 Opublikowano 30 Listopada 2014 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Listopada 2014 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. mocno jesienni a wciąż niewinni nie osądzają lecz wchodzą w dialog z każdym kto pragnie rozmowy Dziękuję, Zbyszku za piękny komentarz i życzę spokojnego wieczoru :)
Gość Opublikowano 30 Listopada 2014 Zgłoś Opublikowano 30 Listopada 2014 @teresa943 fajne fajne, bardzo trafia do mnie. pod rozważenie, detalicznie: "obfitujemy z osobnych drzew tym samym wiatrem lotni w duszy dziecka jesienni pod butami arogancji bez skargi któż pojmie ciszę kogo zachwyci szarobrunatność w nawałnicy ignorantów gdy soki starych drzew wykluczają pozór udawania a dialog zawsze szuka analogii w pięknie różnorodność - rodzi się człowiek" niby "obfitujemy" a w sumie cóż my znaczymy - dzisiaj, w zgiełku wszystkiego i niczego naraz.
Penelope_Coal Opublikowano 30 Listopada 2014 Zgłoś Opublikowano 30 Listopada 2014 @teresa943 Krysiu, w niesamowity sposób pokazałaś proces narodzin człowieka w trakcie dialogu z drugim człowiekiem. Mam nadzieję, że dobrze odczytałam. Pozdrawiam:)
teresa943 Opublikowano 1 Grudnia 2014 Autor Zgłoś Opublikowano 1 Grudnia 2014 @oskari_valtteri w sumie po ludzku tak, ale ... "obfitujemy" na wieki właśnie dlatego, tzw. paradoks miłości :) a po rozważeniu Twojej sugestii jestem wdzięczna, że Ci się chciało, jednak ...zostanie po staremu :) dziękuję też za entuzjazm, z jakim przyjąłeś wiersz i serdecznie pozdrawiam :)
teresa943 Opublikowano 1 Grudnia 2014 Autor Zgłoś Opublikowano 1 Grudnia 2014 @Penelope_Coal Penelope, przytulam do serca Twój odczyt i cieplutko pozdrawiam :)
teresa943 Opublikowano 2 Grudnia 2014 Autor Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2014 @Irena_Zborowska przykro mi, że nie dogodziłam ale ...cieszę się za czytanie i dziękuję za pozostawienie śladu wizyty. serdecznie pozdrawiam :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się