Moja modlitwa - moja myślna metafora

[Janusz_Józef_Adamczyk]

nie czuję się wybranym
i to jest moje szczęście
mam okazję popracować nad sobą
ale czy On widzi moją tęsknotę
może ktoś mnie zaanonsował

jakże długo trzeba było czekać
aby zauważyć się okłamywanie
jakże trudno było uświadomić sobie
że wina leży po mojej stronie
a nawet dwie - bo i ta wmówiona mi

fakt - mogłem nie ulec
i teraz nie musiałbym się modlić
spokojnie z dnia na dzień sobie żyć
na szczęście - okazałem się słaby
a Duch Życia dokonał dzieła

teraz klękam - błagając - czuję mur
idiotyczną obronę mojego ja
ten mur musi runąć
moja czysta tęsknota - się odsłonić
przecież mogę być przyjacielem Boga

***

to nie jest żart - ta moja metafora
to jest wyraz stanu mojej świadomości
że Pan Bóg zszedł z czerwonego dywanu
i jest zajęty budowaniem zapory
bo nieczystości przedostają się do Raju

Janusz Józef Adamczyk
21. listopada 2014 r.

[Janusz_Ork]

@Janusz_Józef_Adamczyk
Przypuszczam Januszu, że dostaniesz porządną reprymendę od znanego członka sekty na tym forum.
Pozdrawiam.
J.

[makarios_]

@Janusz_Ork

źle przypuszczasz - nie odpuszczasz
czepiając się makariosa
innych względów nie dopuszczasz
na przykład tych Dionizosa

(:)

[teresa943]

@Janusz_Józef_Adamczyk
Można by trochę doszlifować technicznie...

w drugiej zwrotce "się okłamywanie" może "samookłamywanie" czy jakoś tak?
skasowałabym także zaimki "sobie" i "mi" w tej samej zwrotce - w/g mnie są zbędne;

w ostatniej "to jest wyraz stanu"... bez "to" - reszta ok.

A całość jest o nawracaniu się, ważny temat - jestem za!

Pozdrawiam serdecznie :)

[Janusz_Józef_Adamczyk]

@teresa943
Czy mogę po Imieniu? Będę bardzo wdzięczny za zgodę i wzajemność.
Witaj Tereniu,
podziwiam Twoją wrażliwość, przenikliwość i precyzję!
Pozwolę sobie na odpowiedź quasi dyskusyjną.
Doskonale rozumiem Twoje uwagi, ale ośmielę się uzasadnić moją chęć pozostawienia tekstu w pierwotnej wersji. Z pełną świadomością nadałem mu taką, a nie inną - np. taką, jaką Ty sugerujesz - formę; otóż wydaje mi się za właściwe, tam, gdzie jest mowa o "ja", wyrażanie się jezykiem zbliżonym do języka Heideggera w "Bycie i czas": "Wyrażenie "tu oto" oznacza tę istotową otwartość. Dzięki niej ów byt (jestestwo) jest wraz z byciem-tu-oto (Da-sein) świata dla smego siebie "tu oto". Lumen naturale w człowieku, jak to się ontycznie obrazowo powiada, nie oznacza nic innego, jak właśnie egzystencjalno-ontologiczną strukturę tego bytu, to, że jest on w taki sposób, by być swym "tu-oto". (s. 170/171).

Przpraszam za ten zawiły cytat, ale lepszego, na usprawienie tego mojego "się", nie mogłem w tym momencie znaleźć.
Pozdrawiam serdecznie.
Janusz.

[Janusz_Józef_Adamczyk]

@Janusz_Ork
Jakże miło się czyta takie posty!, zwłaszcza, że (poniżej) jest wspomniana przez Ciebie "reprymenda".
Naprawdę wiele radości dostarcza inteligentny komunikat, za który bardzo Ci dziękuję Januszu i pozdrawiam serdecznie.