Marzenia Młodego Satanisty

[Kazimierz_Hr._Potocki]

Po obu stronach gęstych spojrzeń tłum,
Znaczy granice nieskończonej drogi. Szum
Tysiąca słów, natłok myśli, stres, lęk,
Lecz nie ma odwrotu! Soczysty dźwięk
Gongu rozdarł wnętrze świątyni. Nieśmiało
Stanąłem przed rudą kapłanką. Serce drżało
Gdy cicho prosiłem o inicjację. Łyk nieznanego
Napoju skutecznie rozwiał obawy. Z ciemnego
Pokoju wonne maści przyniosła asysta dojrzałych
Niewiast. Rozkwitnął klejnot długi, wspaniały,
W drogocennych olejach po wielokroć zwilżony.
Krwawym podpisem cyrograf opatrzony
Pozwala zacząć misterium. Pośrodku czarny stół dębowy,
Na którym spoczęło me ciało. Zdjąwszy wiśniowy
Ornat dosiadła sztywnego rumaka tłusta Bogini
Z odzysku i żwawo się wbija falując obwisłymi
Szóstkami. Wibrują liczne fałdy rosnącym
Jękiem, pot nęci nozdrza zapachem niosącym
Spełnienie, nagle żeński okrzyk wolności rozrywa
Drzemiącą przestrzeń! Mistrzyni ceremonii zakrywa
Powłóczystą suknią swe wdzięki i z gracją schodzi
Na ziemię, a ogon jak feniks powstając na nowo się rodzi
Do życia. Umięśniona Nimfa w purpurę przybrana
Wyciska z niego obfite soki do kryształowego dzbana
Mieszając zawartość z wcześniej nalaną Ognistą
Wodą Lucyfera. Tak przyrządzoną srebrzystą
Miksturę wszystkim uczestnikom obrzędu podaje,
Po dwóch łykach leżą, jak muchy w smole. W końcu staje
Przede mną, powoli zanurzam język, ostrożnie kosztuję
Nektaru Wiecznej Młodości, mdleję, upadam, nic nie czuję...

[sho]

Straszny słowotok. Chciałoby się, żeby chociaż puenta wynagradzła to, że ktoś się pokusił o przeczytanie - ale nie wynagradza niestety. Ja czuję się oszukana.
Nie znalazłam tu poezji.

Myśli tak spuszczone ze smyczy mogą być co prawda zaczynem do wiersza, ale nigdy (moim zdaniem) nie powinny być same w sobie nazywane wierszem i publikowane jako taki.