Nieobecna

[Krzysztof Kwiatkowski]

Podeszła powoli
do martwego okna
A ono nie szkli
Nie odbija

Jej usta
Nie szepczą
Nie ciszą
Lecz Ona widzi
chłód Twój
I ból Twój

C’est la vie
Pomyślała
Przez drzwi zamknięte
Tak realne
Wyszła po zimnym wietrze

Dziś jest obok Ciebie
I śni cały swój nowy świat









C’est la vie – fr., takie jest życie.

[Luthien_Alcarin]

chłód-czemu jako jedyny z małej litery? dyskryminacja;)...klimat jest, ale nie wyryje mi się wpamięci na kilka dni .... sympatyczny kawałek na chwile-mimo to dosc ciekawy

Pozdrawiam
Agata

[Marek Wieczorny]

Panie Krzysztofie!
Wiersz wart przeczytania. Ciekawe zwroty (...Wyszła po zimnym wietrze...).
Serdecznie pozdrawiam
Marek Wieczorny

[Gość]

Krzysztofie, (czy mogę na Ty?),wiersz napisany ciekawie ,orginalne porównania i zwroty.Warto było tu zajrzeć i spędzić chwilkę,Pozdrawiam.

[Black Field]

wydaje mi sie ze tez moge sie zwracac do Ciebie na ty...w sumie nigdy o to nie pytalam ale zakladam ze tak...wiec Krzysztofie wiersz porusza...czyta sie go raz,drugi,trzeci, powoli przemawia, zapada w pamiec. nie zgodze sie ze nie wryje sie w nia, bo w mojej raczej zostanie...dobranoc

[Krzysztof Kwiatkowski]

Dziękuje za wszystkie uwagi i opinie. Pozdrawiam k.

[Krzysztof Kwiatkowski]

W celu wypełnienia czasowej pustki intenretu zamieszczę tutaj kilka moim zdaniem ciekawych wersów:

Rwijcie pąki swych róż, póki jeszcze możecie,

Bo czas uleci, choć stary swym wiekiem.

Kwiat, co dziś uśmiechem się ukłoni,

Umrze jutro w waszej dłoni.


taki mały kaprys...