Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pewnie o tym dobrze wiecie,
co wyrażam wierszem składnie,
że nie kłamie nikt na świecie,
tylko mówi niepoprawnie.

Świadek z prawdą się rozmija,
sędzia niezbyt zgodnie prawi,
kumpel przy użyciu kija
zawracając Wisłę, jawi...

...co ślina na język niesie
wypowiada lekkomyślnie,
niczym echo w ciemnym lesie
bzdury powtarza bezmyślnie.

Młodociany ściemnia tylko.
Bajeruje chłopak pannę.
Przemiła bajarza rólko,
dzięki tobie
bujać pragnę!

Liryk kolorytu doda
temu, co nazmyśla zgrabnie.
Niejeden bliźni - geoda
- kiedy nie wygląda ładnie.

Redaktor konfabuluje,
by artykuł zaciekawił.
Papież wiernych adhortuje,
chociaż dogmat znowu prawi.

Najwyżej zachwala handlarz
- marketingu się imając,
natomiast przesadza figlarz,
w obłokach przy tym bujając.

Tezę wymyśla uczony
- kolejne teorie sławne,
odkryciami przerażony
drży, że mogą być... zabawne.

Zalewa kumpel kumplowi,
nie tylko robaka... przecie
uległy temu celowi.
Nie śmie skłamać?! Dobrze wiecie!

Przesadza nie tylko rolnik,
teraz to potrafi każdy
- mistrzowsko robi to szkolnik,
dawniej sprytny żaczek. Zawżdy...

...polityk nabiera w usta,
czasem wodę, czasem wódę.
Celebrytów gadka pusta
wywołuje drętwą nudę.

Szklarz kit wciska - wiedzieć czemu.
Czemuż ty szklisz wierny druhu!?
Czyżbyś należał do Dżemu?!
Zatem czemu? Czemuż, brachu...

Wiem. Rozumiem. Zbędnie pytam.
Przecież nie jesteś wyjątkiem.
Łgać potrafi każdy - czytam
- a nie jesteś ty aniołkiem.

Pewna część tych w wzniosłym niebie,
kłamstwem sprytnym nie wzgardziła,
zwodząc przede wszystkim siebie,
wiele łgarstw upowszechniła.

Gdy upłyną czas narodów
z niebios spadli tu, na ziemię,
używają zaś pozorów
nadal wielu biją w ciemię!

Ogłupiają prawdą fałszu
wierutnego - niewidoczne
- nie tylko mieszkańców Wałczu,
przez występy artystyczne.

Rzeczywistość zakłamana
sprawia trudność prawdzie świętej
- to paremia niekłamana,
utrwalona w duchem tchniętej
Biblii świętej

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Przy pierwszych czterech strofach było nawet miło, chociaż niekoniecznie tego szukam w pozezji. Później pogubił się rytm i ogólnie, dla mnie troszkę przerost treści (ale nie dlatego, że tekst jest długi - długie teksty są ok, jeśli sa ok :))... Nie doczytałam do końca.

pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA Przecież lubisz emocje, ciągłe 180tki. Zaskoczenie przez duże Z. Witaj w moim labiryncie synaps.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @MIROSŁAW C. wojna, ta najprawdziwsza , ta oblepiająca człowieka jak skóra wszędzie, jest cicha i intymna. Nas karmi się czymś innym niestety o niej. Dobrze, że jeszcze jest poezja, która ma ambicje jednak nazywać ją prawdziwie.
    • @APM Nieobecność to chyba najważniejszy, definiujący porządek rzeczy element rodziny. I chyba wiersz ten nad tym się pochyla.
    • @Le-sław   Dziękuję za komentarz.  To ciekawe, co piszesz o nauce - faktycznie, im więcej wiemy, tym horyzont pytań bardziej się oddala. Może szczęście nie leży w znalezieniu odpowiedzi, ale w samej odwadze ich zadawania?   Równanie  E=mc2 w poezji brzmi wyjątkowo dobrze! Skoro materia to tylko forma koncentracji energii, to słowa są prawdopodobnie najczystszą jej postacią - potrafią przecież "elektryzować". Pewien mój ulubiony fizyk mówi, że  mechanika kwantowa (a dokładniej jej rozwinięcie, czyli Kwantowa Teoria Pola) nie twierdzi, że materia nie istnieje. Chodzi o to, że materia nie jest tym, czym nam się na co dzień wydaje.   Pozdrawiam.  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    To wcale nie off top - ta analogia między nowotworem komórkowym a społecznym jest bardzo trafna. "Złośliwy podział" działa na każdym poziomie - biologicznym, psychicznym, politycznym. I wszędzie ten sam mechanizm- zdrowa tkanka pożerana przez coś, co rozrasta się bez kontroli. Świetnie to ująłeś!    Serdecznie pozdrawiam.  @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!    "Świat zostaje bez ozdób" - piękne określenie. Depresja nie dodaje ciemności, tylko usuwa filtry. I nagle widać szkielet rzeczywistości. A życie obok faktycznie toczy się tak samo - i to jest może najbardziej nieznośne.   Serdecznie pozdrawiam. 
    • Jan co mieszka we wsi pod Markami jada tylko potrawy z grzybkami. Mówi, że dzięki grzybkom, może się bardzo szybko skontaktować ze swymi przodkami.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...