w ciemności

[Hare_Hari]

próbuję w ciemności pokoju przywołać
te wszystkie chwile, gdy me serce płonęło
od bliskości ciebie a teraz tak brakuje mi
dotyku twojego serce próbuje zrozumieć
dlaczego ciemność nie pozwala mi zobaczyć
mej miłości mej nadziei mego wschodu
słońca w dotyku twoich palców w spojrzeniu
w smutku mego serca w ciemności wszystko
zanika jakby nigdy nie istniało lecz drzwi
pamiętają czekają aż je otworzysz ja w ciemności
okna w jego lustrze patrzę czekając na siebie
już czas by ciemność w mym sercu dzisiaj się
wybrzmiała bym mogła z wstającym słońcem
ptaki w ich miłości ich śpiewie usłyszeć z każdym
biciem mego serca poczuć że już czas by się
odrodzić
drzwi doczekały się poczuły twój dotyk
chciałabym się pożegnać z tobą dziś
w ciemności mego serca w ciemności się z tobą
żegnam twój dotyk już nie wystarcza mi wszystkie
nasze gwiazdy nagle pogasły które kiedyś roświetliłeś
już nic nie widzę w ciemności mego serca.

[Paulina_Murias]

@Hare_Hari

Osobno te słowa niewiele znaczą ale połączone w całość zachwycają.

Pozdrawiam serdecznie:)

[Hare_Hari]

Nawet nie śmiem dziękować,
Mój pierwszy wiersz, moje
Postrzeganie, myślę, że to
Tylko przypadek, że forma
Mojej wypowiedzi i treść,
Wynikło to z potrzeby.
A jednak podziękuję.

[Paulina_Murias]

@Hare_Hari

Po prostu lubię taki styl pisania, lekki, romantyczny, eteryczny.

P.S. Pierwszy wiersz opublikowany czy pierwszy w ogóle napisany?

Pozdrawiam:)

[Hare_Hari]

Odkryłam swą kobiecą wrażliwość,
Dlatego powstał ten wiersz, mój
Pierwszy, napisany po tym odkryciu.

[Paulina_Murias]

@Hare_Hari

Jak na pierwszy wiersz naprawdę cudowny.
Każdy poeta chyba pamięta ten moment gdy po raz pierwszy poczuł muśnięcie natchnienia,
potrzebę spisania swoich myśli, marzeń, przemyśleń.

Życzę powodzenia na tej nowej drodze, oby natchnienie nie opuszczało:)