Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Isengrimm

Pociemniał świat , mrok rzucił mnie na kolana
Rozkwitł księżyc i...i stała się przemiana !

Woła mnie światłość wplątana w konary
Świat w perłowym woalu strzaskał zegary
Czarne nad paznokciami rosną mi włosy
Co się dzieje ?! Czemu po śniegu biegnę bosy?!
W tunelu , ku czerwieni , w niej nowe zmysły
Dziś serca wam sflaczały a dusze obwisły
Ogień rozlał się w głowie , żyłami płynie dym
Jestem człowiekiem!
Jestem wilkiem!
Jestem Isengrimm!!

Śnieg rozjaśnił noc oblepiając drzewa
Wygładza przestrzenie wiatr go rozwiewa
Wciska pod powieki , on przez sierść mrozi
Twarze smaga batem gdy zimą powozi
Towarzyszy i potępieńczo wyje
Zasypie , zawieje , ślad mój ukryje

Wietrze groby,dzieciom przyprawiam skrzydła
Uwalniam dusze zaglądając w moje sidła
Miejscom króluje marmurowej powagi
Łamiąc wam serca za chwilę nieuwagi !
Ubrany w futro i takie ciut większe zęby
Jestem wysoki , mały , chudy i krępy

Puste ulice , owinięte ciszą domy
Jak nuty na drzewach siedzą sobie wrony
Nastrajam się pyskiem celując w księżyc
Śpiewam o mieście betonowej nędzy
Ciemnieją okna, widzę wasze twarze
Błotne kałuże , trupioblade witraże

O świcie coś rozpadło się Wspominam noc
Na srebro jedynie czuła Już znikła moc
Na zewnątrz i w środku dziwnie Jakoś pusto
Mgła i na kawałki rozbite lustro
Wybita szyba i podarta firana
Pamiętam księżyc i...i stała się przemiana !

Jak zmierzch i młodość jestem teraz pomiędzy
Wulkan wypełniony lodem , w pajęczej przędzy
Noc kochając, która wyostrza moje zmysły
Mówię "JA" ...i nie wiem kogo mam na myśli...
Człowiekiem chcę spróbować , już pełznie zimny mrok
By w kostnicy cichej...znów kilka marzeń-zwłok

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...