Z pokorą o pokorze i...

[makarios_]

Zachowując się jako pomniejszy,
stajesz się wielkim pomiędzy swymi;
rywalizując, będziesz durniejszy,
bo pochłonięty sprawami czczymi.

Pokora zdobi, gdy wraz z godnością
skromnym potrafisz być, uniżonym,
jak Jezus z Bogiem będziesz jednością,
wiecznie uznaniem przez Nich darzony.

Chorych ambicji strzeż się jak Złego,
strzegąc jak oka skromnego ducha,
uczuć żywionych, pragnień i ego;
roztropnych bowiem Jehowa kocha.

Niełatwo, w pewnych okolicznościach,
być powściągliwym w mowie i czynie,
zwłaszcza w porywczych narodowościach
w żyłach nie woda, ale krew płynie.

Rywalizacja egoistyczna
zazwyczaj skłania wręcz do wybicia,
niecna postawa, darwinistyczna,
do kpienia z Prawdy. Tylko trefnisia...!?

Respekt dla Boga, który Jedyny
godzien podziwu i uwielbienia,
właściwym źródłem wzniosłej estymy;
prowadzi niecnych do spobożnienia.

By poznać prawdę oraz w niej chodzić,
przyjmij pokornie co Biblia uczy...!
Z Prawdziwym Bogiem zechciej się zgodzić.
Niechaj cię własna mądrość nie tuszy...!