Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zamieścisz tu wiersz i co?
czy zmieni to coś w mieszkaniu?
będzie tam tak jak było
cicho samotnie
przytulnie i zarazem obco
jedyna radość to wtedy gdy go piszesz
gdy umysł wypełni wizja
i zrobi się w nim tak jasno jak
w najbogatszych sklepach przed świętami
znikają ściany
zegary się zatrzymują
a ty rozpływasz się w powietrzu
i jesteś tam gdzie zechcesz
nad morzem
w rodzinnej wiosce
w ogrodzie z tą pierwszą albo z pierwszym
w miejscach dalekich i egzotycznych
nie istniejących już albo jeszcze
w miastach które zwiedziłeś
albo mogłeś zwiedzieć
lub poprostu tu na podwórku
wśród dachów i gałęzi
razem z bandą hałasujących wróbli
nad zgniłą jeszcze trawą
twój wiersz powędruje między obcych
niektórzy go odbiorą jako przyjazne pozdrowienie
gest skinienie chwila podobna do tej
gdy się spotykają oczy nieznajomych
inni przestudiują poddadzą surowej i czasem niesłusznej analizie
większość zignoruje
i to wszystko
a potem zginie wśród wierszy tych którzy
robią i liczą na to samo
na chwilę uwagi
na życzliwe spojrzenie
prawda jest taka
piszemy głównie dla siebie
bo uwierają nas ściany
i fizyczne ciało
które jest zawsze za małe
aby pomieścić
codzienne tęsknoty
i nieujarzmione dusze
szukające przygód
wśród rzeczy
wśród zdarzeń
wśród ludzi
i tego co niewidzialne
przeczuwalne tylko
wielkie
tajemnicze
i być może wieczne

Opublikowano

Właśnie, piszemy dla siebie- głównie. Lecz jeśli te "przemyślenia", wewnętrzne rozterki, dadzą komuś choćby trochę radości, nasuną kilka reflekcji, to są wtedy coś warte, prawda? Na tym właśnie opiera się prawdziwa poezja- ekspansji uczuć.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk Znakomite. Moje poprzedniczki już wiele powiedziały. Podziwiam, jak bawisz się językowym tworzywem, i nie jest to tylko takie efekciarskie ugniatanie ciastoliny - czuć tutaj mimo wszystko, polot, dbałość o humor, o jakąś treść - choć nonsensowną, to jednak poszczególne urywki są jak wyzwalacze dla różnych refleksji w głowie. Ot, taki jeden pierwszy z brzegu przykład.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Świetny oksymoron, pojemny, i jest dla mnie osobiście - mocnym emocjonalnym triggerem. Życie to ciągłe oscylowanie między sprzecznościami, ale właśnie w tym ciągłym obijaniu się o siebie kontrastów i skrajności jest jego sens. Może dlatego, że ja zawsze żyję intensywnie i na krawędzi.   Bez nieustannej podejmowania prób, by znaleźć stan równowagi, niczego byśmy nie zdziałali, ale tak naprawdę wcale nas nie kręci homeostaza, tylko testowanie, jak daleko jesteśmy w stanie przegiąć wajchę i się nie zatracić.   Może tu też chodzić o odwagę - zarówno surowość, jak i żarliwość, wymagają jej, a w zależności od tego, na jakim etapie drogi się znajdujemy - musimy wybrać albo jedno, albo drugie.
    • @Simon Tracy... myślę, że oddał duszę temu Dagonowi, skoro tak. To mogłoby być dla mnie opowiadanie, mniej wiersz, naprawdę. Masz miejsca, w których brakuje przecinków, a część zastosowałeś, jak trzeba. Układ wersów... pominę, mnie się nieco inaczej układają zdania, ale ok. przyjmuję to, co podałeś. Na takie dłuuuugie pozycje potrzeba czasu i świeżej głowy do czytania. Ciekawam, czy Autor wie, ile tam tego złota i kamyczków..:)   Póki co zostawię serdeczne pozdrowienie.
    • @viola arvensis Tragikomedia i jej skutki uboczne... :) Dziękuję, pozdrawiam. 
    • @Ernest Guzik Ach, te pierwsze zauroczenia! Gdy wspomnienie sympatii miesza się z jasnością świtu :) Takie chwile bardzo by się chciało ocalić poetycko w formie wiersza.   Spróbuj jednak zacząć od pisania bez rymów. One na razie są dla Twojej ekspresji jak niedopasowane ubrania. Ani Twoje myśli, ani Twoje uczucia, nie czują się w nich swobodnie. Jak w źle dobranych butach - można tylko nabawić się halluksów. Spróbuj najpierw wyrazić to, co czujesz - za pomocą wiersza wolnego, bo jest tu wiele dobrych obrazów - 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                Z tego można zbudować już coś autentycznego, oddychającego :)
    • @Berenika97 Dziękuję najmocniej

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Takie słowa wiele dla mnie znaczą.   I tak, wszystkie cztery miniaturki powstały z jednego snu czy też marzenia — sama już nie wiem, co było pierwsze @vioara stelelor Dziękuję ślicznie za te piękne słowa!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...