Opisywanie wszechświata

[Aneta_Springer]

Polej jeszcze jacka barman
Wieszczę nam długie i nudne życie
Które bedziemy nazywać bytem i skończonością
Tak naprawdę wszyscy jesteśmy martwi
I nic nigdy się nie kończy
Byliśmy tutaj już tysiąc razy
Pieprząc o tym samym gównie

To jedno jest pewne
I może jeszcze obietnica niespełnienia
Ciągła pogoń za spojrzeniem i gestem
Który tym razem nas zbawi
Ostatecznie i bez bólu

Jakiś potwór czai sie poza wiecznością

[Lilka_Laszczyk]

Przeczytałam. Niestety nie zrobił jakiegoś szczególnego wrażenia. Może dlatego, że większość wersów napchana banałami.
np...wszyscy jesteśmy martwi...ciągła pogoń za spojrzeniem i gestem...itd. itp.
Zgadzam się z jednym. Faktycznie wszystko już było.
Pozdrawiam

[itd_itp]

Podoba się, nic mnie tu nie razi. Te niby banały, w spokojnej niewymuszonej atmosferze wiersza czują się naturalnie i dobrze.
Zaglądnąłem w inne. Ciekawe, bardzo pesymistyczne, ale artystycznie
spójne i orginalne. Widać, że autorka ma swój temat i styl. Nie usiłuje
nas szokować - jest sobą. I to jest najważniejsze.

[Stary_Kredens]

upadek w stronę cienia, czy ktoś lub coś nas z tego wydźwignie? wiara i niewiara znam to , dobrze jest po prostu żyć i kochać i być kochanym
i oby to było prawdziwe , na 8 miliardów ludzi na świecie na tych co byli i będą - tak,może są i byli i będą czy dla nas ?...trzeba wierzyć, co nam pozostaje upić się ? no, pogadałam sobie z Tobą jakby z sobą samą
pozdrawiam Kredens