Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Epitafium Pierwszej Gwieździe Wschodu

Arctur_Vox
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Arctur_Vox

Arctur_Vox

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Kim Dzong Ilu, Kim Dzong Ilu!
Byłeś jeden spośród tylu;
Byłeś słońce krwawych blasków
Albo rekin pośród wirów.

W Twoich oczach wszystkie maje
Przemijały w strasznym szale.
Patrzeć, jak myśl czasem staje
Się - to była piękna rzecz...

Ból Twój i mym bólem bywał
Gdyś się na swym krajem schylał
Co jest darty głodem, nędzą
Co go w mroki wilki pędzą.

Zostawiłeś wielką dumę -
Wolę zawsze wbrew wszystkiemu
Tę uniwersalną chlubę
Wlałeś w głowy całkiem puste.

Czy Cię wiodą dziś żurawie,
Czy kacyki w trumnę kładą,
Czyś Ty martwy gdzie na trawie,
Czy Cię szare tłumy sławią -

Panie Dżucze, o, Płomieniu!
Strachu Wschodu, dobry cieniu -
Bądź pozdrowion! Gdy umierasz...

Co zostawiasz?
Cóż rozdzielasz?

Sen przez byt Twój wykształcony
Udzielony - nieziszczony.


19.12.11
Generała żegnałem,
Tow. Arctur Vox

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      Ona wymarzona 2. Wierna

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Zawsze warto mieć złudzenia. choć pewności nigdy nie ma.    
    • Berenika97
      Drapieżnik

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Wiersz genialnie oddaje fizyczne odczucia towarzyszące koszmarom. To walka z własną biologią, która staje się więzieniem. Obrazuje frustrującą niemoc. Miasto w tym utworze nie jest tłem - to antagonista.To nie człowiek zna miasto, to „ulice rozpoznają mnie szybciej”. Miasto ma krew, oddech i pamięć. Asfalt „zlizuje imię z dokumentów”. To sugeruje, że lęk dotyczy nie tylko fizycznego zagrożenia, ale całkowitego rozmycia się ego. Podmiot staje się „porcją” konsumowaną przez przestrzeń. „Drapieżnik” podążający za bohaterem jest uosobieniem nieuchronności. On czeka. To sugeruje, że drapieżnikiem może być czas, śmierć lub własna przeszłość (lęki, o których „bruk wie, zanim zdążę pomyśleć”). To walka z czymś, czego nie da się pokonać dystansem, bo to coś jest częścią „scenariusza” snu. „Każdy krok ciągnie się, jak źle postawione zdanie, którego nie da się cofnąć” - Sugestia, że życie (lub sen) jest formą zapisu. Błąd popełniony raz (w ruchu, w decyzji, w słowie) staje się nieodwracalnym ciężarem. To wprowadza motyw winy lub poczucia błędu egzystencjalnego. Zakończenie wiersza uderza w nuty grozy. Pył pod paznokciami to motyw przenikania się światów. Sugeruje, że trauma lub doświadczenie „miasta-koszmaru” jest realne i zostawia fizyczne ślady. Dla mnie to wiersz o bezbronności człowieka wobec własnej podświadomości, która potrafi stworzyć więzienie bardziej realne i duszne niż betonowy świat za oknem. Jest świetny, bo można go interpretować na kilku poziomach - psychologicznym, metafizycznym oraz czysto sensorycznym.
    • Berenika97
      Sklep pana Kumara

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Lenore Grey   Świetna historia o tym, jak czasem dostajemy dokładnie to, o co prosimy - tylko nie w sposób, jakiego się spodziewaliśmy. Morał - nigdy nie zadawaj pytań egzystencjalnych, gdy jesteś zdenerwowany. I zawsze czytaj regulamin przed zapłatą. Zakończenie z krokodylem to idealny akcent!  Pozdrawiam     
    • bazyl_prost
      daj mi czas

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @hollow man to chyba zrozumienie i poprawa
    • Berenika97
      Horyzonty

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @MIROSŁAW C.   Bardzo dziękuję! Pozdrawiam.  @Rafael Marius Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...