maŻyciele

[Artur Jerzmin]

w późnych barach,nad szklankami samotni
niesyci snów,do samej śmierci głodni
z zapachem trawy choć wciąż na pustyni
szukamy prawdy i ciągle błądzimy.
wtopieni w asfalt,pośród stóp podkutych
w błękit byśmy chcieli wzrokiem przekłutym
po szyję w ciemnościach,stopy z kamienia
coraz bliżsi,coraz większego oddalenia.
w jarzmie złych snów,jednak świtem gnębieni
szukamy miłości żeby móc się zmienić
na dnie,pod wodą,znosząc presje olbrzymie
więzieni przez lód,zakuci przez zime.
jesteśmy razem,blisko tuż obok siebie
jednak każdy samotny jak na swoim pogrzebie
w objęciach,uściskach,czasem aż żebra bolą
czekamy
z czerstwym chlebem i zwietrzałą solą

[Dusza Pegaza]

No coś niewątpliwie Twój wiersz w sobie ma , bo naprawdę coś mnie w nim ujęło. Chociaż chyba cos bym z nim zmieniła, rymy niektóre są jakieś takie lekko naciągane, ale ogólnie dobre wrażenie. POZDRAWIAM:)