mo_czary

[beta_b]

Wołałam w odmęty
rzęsiście zamglone
rozpaczy mydliną

wzywałam gdzie myśli
korzenie tarmoszą
uśmiechy gdzie giną

gdzie gnie się i plącze
i ciało zmęczone
owija liana

gdzie pieśń gorzką snułam
rycerzu mój z bajki
by nie czuć się sama.

[al_meriusz]

hej bb, nie gotowy? może to przez ten przecinek?

ciepło pozdrawiam

[beta_b]

@al_meriusz
Zaplątał mi się wodorost z moczarów :D

[al_meriusz]

hahhahhaha dowiedz się czy jadalny i dorzuć go do sałatki ;-)

[beta_b]

Al_meriusz ma dar zatrzymania.
Kamyk położy na dłoni, zważy, obejrzy, popatrzy pod słońce. Na plaży zbiera bursztyny.
Taki z_myśli jubiler.

Kario, jesteś niezwykła w swoich kolorach wrażliwości. Ciepło pozdrawiam, bb

[Zuzanna_M.]

melancholijnie, romantycznie.. lekko wplecione rymy, fajnie.

[gabrysia_cabaj]

masz taką jakąś lekkość w pisaniu, Bea
super!!!

[beta_b]

Zuzanno,
dzięki za zajrzenie i komentarz.
Trudno w codziennym rytmie o romantyzm a to część mnie, która szuka ujścia. Czasami więc w słowach ją wypuszczam, albo w kinie gdy sie wzruszam. ;-) Pozdrawiam.

Gabrysiu,
Ty mi imponujesz w wielu tekstach, więc jak piszesz że mam lekkość to przyjmuję to z radością.
Mam nadprodukcję w głowie, nie umiem ważyć słów ale prze żeby je wyrzucać. Czasem w lepszy szlaczek się ułożą, bez większej kontroli, czasami rozrzucą po kątach, kwadratowe, nieustawne. Żyją swoim życiem, a ja swoją codziennością.
Pozdrawiam ciepło,
moja ty kozo - ja matka wariatka

[gabrysia_cabaj]

myślę, Bea, że warto wracać do starszych, małych wierszy i próbować robić z nich dużą poezję
kiedyś czytałam, że pewien poeta swoich wierszych nie datuje, ponieważ uważa je za nigdy nieskończone
i to mi zostało w pamięci, że też tak można

pozdrowionka:*