PRZYSZEDŁ JUŻ CZAS!

[Liryczny_Łobuz]

Porwany gorącą rewolucją na Ukrainie - oraz z braku Poetów Rewolucji, miary Majakowskiego czy Broniewskiego - popełniłem wiersz - w ich twardym, męskim stylu.


Dosyć zatroskanych twarzy
Niegodziwość odsłonięta
Kto o Europie marzył
Teraz zrywa swoje pęta

Człowiek już nie zgina karku
Przed dawnymi oprawcami
Co dzień staje tu, na placu
W pełnym słońcu z kamratami

A naprzeciw, zza firanek
Patrzą przerażone twarze
Już nie władca, nie polityk
Tam drży teraz jakiś starzec

Wiek dwudziesty już przeminął
Dyktatorów wiek, i zbrodni
Tamci chłopcy już wyrośli
Z piaskownicy, krótkich spodni

Kiedyś piąstki - teraz pięści
Nie proporczyk w nich, lecz Sztandar
Równy krok po bruku chrzęści
Rewolucji błyszczy jantar

Znaleziony nad Bałtykiem
Przeniesiony - SOLIDARNIE
W inne kraje
By godności nie deptano tam
Bezkarnie!

***
A ja kłaniam się tej rewolucji "czapką do ziemi, po polsku."

[sun]

Sympatycznie było sobie przypomnieć dawne czasy, gdzie Broniewski był na porządku szkolnym. Mało kto kojarzy również Broniewskiego z erotykami, ale pisał, pisał... i to całkiem fajne. Pozdrawiam

[Liryczny_Łobuz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A tak, pisał nawet sprośne wierszyki-piosenki dla żołnierzy, na Bliskim Wschodzie.
Bardzo ciekawa postać - a jego odmowa napisania nowego polskiego Hymnu - świadczy o wielkim patriotyźmie i niejakiej naiwności politycznej.