Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

*** (na umownym końcu wszystkiego)

Katarzyna_Zaremba
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Katarzyna_Zaremba

Katarzyna_Zaremba

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Na umownym końcu wszystkiego
grzecznie ustawiłam się w kolejce

Dokładnie nie wiedziałam, po co
ale stałam
za dużą blondynką
która co rusz poprawiała włosy
i wydymała uszminkowane usta

Ktoś mi deptał po piętach

W końcu
wyszłam z kolejki
bo ona z tymi włosami
i ten tam się pcha

Usiadłam na kamieniu przy drodze

O rany
Setki, tysiące może takich jak oni i ja
rozgardiasz i przepychanki
Ktoś śniadanie rozłożył
Jak za komuny w kolejkach

Zbyt tłumnie
Za głośno
Nie dla mnie

Nim oni dojdą tam gdzieś
gdzie to nie wiem
zdążę przeżyć życie raz jeszcze
od początku

  • 3 tygodnie później...
Liryczny_Łobuz

Liryczny_Łobuz

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



No właśnie "Patrząc z boku" - przed chwila obejrzałem bitwę Amerykanów w sklepie w czasie dorocznej wyprzedaży - KOSZMAR.

Tak samo jest chyba w życiu - ludzie rzucają się na to co widzą, jakieś podejrzane "okazje", trwa wyscig szczurów do wyimaginowanego SERA!
I tak im mija dzień za dniem, bez ciepłego uścisku dłoni - który mozna wspomibnać po latach.
Zapraszam do siebie:

www.poezja.org/wiersz,71,113170.html

M.
  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Ostatnio w Warsztacie

    • Autor_Nieznany
      Scena z telefonem

      Witam serdecznie. Nie wiem czy to dobre miejsce jeśli pomyliłem proszę o wyrozumiałość. Pracuje nad opowiadaniem psychologicznym. O mężczyźnie, który jest uzależniony od hazardu. Stracił kontrolę, jest na etapie obsesji. Itd. 

      Początek na razie zachowań dla siebie. Ale napisałem jedną z kolejnych scen, która wpisuje się w nurt psychologii bohatera. Uprzedzę, że czerwone pięć pojawia się w całości jako obsesja na punkcie tej cyfry K jest uzależniony od ruletki.

      Co myślicie o takim fragmencie?

       

      Jeszcze uwaga techniczna: Kafkowski "K" został wprowadzony technicznie, na razie nie mam pomysłu, ale raczej będzie to postać całkowicie anonimowa.

       


       - Słucham? - w słuchawce zabrzmiał kobiecy głos. K poczuł się jakby rozmawiał z asystentem sztucznej inteligencji. W sumie czego oczekiwał? Namiętności? Romantyzmu ? Przecież wiedział, że pod tym numerem telefonu ich nie znajdzie.

       - Masz teraz czas?

       - Tak - głos stał się jeszcze bardziej chłodny.
      - Gdzie?

         Dalsza rozmowa potoczyła się już szybko. Kilka szczegółów. Miejsce i czas. Kwota.
         Przez moment K poczuł się jak w podrzędnym kasynie. Przenika Cię jakaś surrealistyczna, absurdalna nadzieja na odmianę losu, choć twoja podświadomość mówi coś zupełnie innego. Słuchasz jej z lekceważeniem. Po czym zanurzasz się w świecie swoich fantazji, mgieł i ciemnego światła.
         Gdy było już po wszystkim, K wyszedł na ulicę. Był nieco skołowany. Zamiast ukojenia znalazł rozdrażnienie. Pewność siebie zmalała do zera. Mijając kolejnych uśmiechających się życzliwie przechodniów miał wrażenie, że na czole na wytatuowane - skąd wyszedł, co robił przez ostatnie pół godziny. Wiedział, że to nierealne. Przecież był anonimowy.
         K przez całe życie cenił anonimowość. Anonimowy był na ulicy; anonimowy w kasynie. Anonimowy przy barze flirtując z barmanką. Anonimowy w swoich ideałach. Zapętlił się w anonimowości i nagle zaczął miotać się na wszystkie strony. Zaczęło do niego docierać że powoli traci w tym wszystkim orientację. Widział w tym wszystkim jeszcze nadzieję - czerwone pięć (...).

       

       

      0

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...