Kłaniam się sobie

[beta_b]

Został w powietrzu ten gest zawieszony
niedokończony już uścisk dłoni
zanim migawka twarz zasłoniła
i twarzy grymas.

W klatce schematów myśli i ruchy
jak w nieważkości się odbijają
sprawy nie kończą nie wyjaśniają
zamknięte w kręgu

własnych przekonań.

[Marlett]

Brakuje mocnej pointy.
Raz stawiasz kropkę, raz nie - zdecyduj się Beato :)

[beta_b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Własnych przekonań - to miała być puenta. Jak i to, że koniec staje się tytułem z kropką bo niby dlaczego nie? Bo tym też jest schemat.

To o zamkniętym postrzeganiu relacji, bazującym na schematach.
I dziękuję Ci za uwagę.

[Marlett]

A może tak;

''Został w powietrzu ten gest zawieszony
niedokończony już uścisk dłoni
zanim migawka twarz zasłoniła
i twarzy grymas.

W klatce schematów myśli i ruchy
jak w nieważkości się odbijają
sprawy nie kończą nie wyjaśniają
zamknięte w kręgu

własnych przekonań''

Tytuł można zmienić na bardziej metaforyczny

[beta_b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli ma to przekaz poprawić to tak.
Czasami łatwo przekombinować, zastosować nieczytelny skrot myślowy. A tytuł?

[Marlett]

''Kłaniam się sobie'' albo idź podobnym tropem :)
PozdrawiaM.

[beta_b]

Dziękuję Marlett, ładne to.
Kłaniam się nisko i biorę z przyjemnością.