Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Spotkanie

beta_b
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

beta_b

beta_b

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziwne to było spotkanie
odarte ze spojrzeń.
Słowa na cztery rzucone
bez nic wspólnego.
No, może trochę powietrza w szklanej kuli
zanim dusić się zaczęliśmy
własnym oddechem.




Coś się w nas zaczęło
ale słabo zbyt
aby zacząć to ze sobą.
Coś się nie domknęło
bym spokojnie mogła pójść
dalej swoją drogą.
Co się stało i dlaczego,
męczy mnie pytanie.
Kiedy więc cię spotkam
nieoczekiwanie
i nic się nie stanie,
świat się nie zatrzyma,
będę już wiedziała,
że to niczyja wina
ale że to tylko taka
niedokończona historia.



Spójrz mi w twarz raz
i powiedz że masz prawo,
wolałabym przepraszam
bo by się przydało.
Ludzka granica szlak ten wytycza.
Ty mówisz coś, ja mówię wybaczam
w złe się nie staczam.
Uczucia to nie gra w szachy.

beta_b

beta_b

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Baaaaz
asfaltu za mało do czego?
ja mlecz, a ich na polach łany
kochany
w czym się ścigamy?

w byciu człowiekiem?
w znakach na kartce,
w walce płci,
w idei,
w tym, że nic się nie zmieni
jeśli nie zaczniemy od siebie?

bazyl_prost

bazyl_prost

Opublikowano
Opublikowano

u mnie to nie rośnie na szczęście
światełka w piekiełku i fioletowe drzewo
można łatwiej niz siłą ale to sie chyba jeszcze w twej głowie nie mieści
a ja nie chce tobie nic dodawać bo już nie raz zbyt dużo straciłem
moja dusza mówi żegnaj niedościgniona

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      róża i ażur

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      róża i ażur

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Poet Ka   Dziękuję za to gęste od znaczeń dopowiedzenie. Teraz te „pałace lata” nabrały niemal architektonicznego wymiaru - cała struktura wspomnień. Świetna jest ta anagramiczna gra (Anatol , lotana , altana). Zrozumienie, że antracyt to nie tylko kolor, ale i ciężar transcendencji, nadaje witrażom w wierszu głębokiego, duchowego blasku. Proustowski ślad w „laitue au citron” i ta powidokowa obecność Tolka (Józia) z „bezczasu” sprawiają, że cały ten literacki świat domyka się w spójną, choć niedopowiedzianą całość. To jak oglądanie starych fotografii z lat 50. pod światło - niby wszystko jasne, a jednak jest w tym jakaś tajemnica. Zostawiam te „aklamacje woalek” tam, gdzie ich miejsce - w sferze niedopowiedzeń, które smakują najlepiej. Jesteś niesamowita!
    • Poet Ka
      POLOWANIE

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Zbigniew Polit tak, ale mimo, że im się to wydaje normą, to jednak każdy człowiek, z natury, ma zdolność do empatii, czuje ból w sercu w takich sytuacjach. Jeśli nie...znaczy że ma deficyt wrażliwości...mówimy o tym samym.
    • Florian Konrad
      Oprzęd

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      Czesław Miłosz zmartwychwstał, aby zachwycać się twórczością Anouk Herman. a w bliższej okolicy nastąpił inny cud: obudził się Argus Panoptes, mityczny stwór o setce oczu. mrugnęło co drugie, pięćdziesiątym trzecim i jedenastym łypnął w moim kierunku. poczułem lekkie, wręcz łagodne gnijanie. spojrzeńsko wpłynęło na każdy z moich czasów, dekomponowałem się nieco w tym, co minione, w teraźniejszości, podtrupiała też przyszłość. wysnuwająca się z oczu przędza była wilgotna i owijany nią skuliłem się, zacząłem udawać sen (trzeba mieć nieliche zdolności aktorskie, by to się udało!). tak: nie zapadłem, a począłem odgrywać rolę snu. za oknem i w telewizorze przechodziły nawałnice, powstał, to z hukiem rozwiązano PolPartLit, w nowej epoce (i kolejnej, i następnej) nikt już nie myślał o reaktywacji Polskiej Partii Literatów. a ja się doskonaliłem w zgrywaniu marzenia sennego. a ja poczciwie przeistaczałem się w chmurę.
    • Florian Konrad
      Przygrób

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję i również pozdrawiam.@Poet Ka Dziękuję. Bombowo!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...