Zgłoś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hmmm, nie wiem. Ja gdy poprawiłam postawę to przybyło mi 2 cm wzrostu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Janko, jak ja się słucham, kogo jeśli nie Ciebie :)    

Gdyby to było naprawdę, to stopiłbyś się :)

@EsKalisia   Ciekawa jest ta gra kontrastów - najpierw jest to pragnienie bycia żywym, niezbędnym a potem jest zdecydowane odcięcie się od wszystkiego, co mechaniczne i nawigacyjne. Stawiasz granicę między miłością jako obecnością a miłością jako użytecznością. Podoba mi się zdanie - "Rację masz Ty i ja nawet gdy się nie zgadzamy" - tu chodzi o akceptację odrębności drugiej osoby. Bardzo intrygujący  wiersz. :)

Link do piosenki:     Dręczy i ściska – ból uśmierza Ona – jak widmo pacierza Ma oczy piękniejsze niż śpiew Lecz łzy to nie krople źródła A pośmiertny przeciw-gniew I fala – jak życie podła   Teraz konam i dla samej tęsknoty Na nowe rany nie mam ochoty Ani na groźby i ich głośny ryk Bo w żądzy i chciwości W wytchnienia odstępach – jej krzyk Ten szał mnie drażni i złości   Winszuję jej tych kaskad perłowych Do podnoszenia z upadku niegotowych I rzucam się w czarnych rydwanów cień W szaleństwo, w mrok, w marzenia Aż do jasności w letni dzień Gdzie szept jej – źródłem spełnienia   I pląsam się w pogardzie zniewieściały Jednak jak słońce uparty, wytrwały I patrzę przed siebie jak w złoty kurz Jak w miłość w którą próżno wątpię Choć marą jest lub królewną wśród róż Upadnę, nim w jej ramiona wstąpię