teza o Domu Bożym

[bazyl_prost]

wielki ogrom bóstwa Matczynego
mieszka w Krzemowym zamku
pod bramą Rycerz aluminiowy
nie przyszedł walczyć
wszystko wywalczone
miedzy krzemem a glinem
nie w posoce wojen
żyć nam dano
nie oczekuj wilków
ni wielkich wybuchów
cicho szemrze strumyk chłodny
zaprasza do wcześniej
każdego dnia

[beta_b]

Luźne: byłam w Krzemieńcu. Tam mieszka pamięć. Z braku wojen staję się wilczycą. Taki defekt, niedostosowanie. Albo alibi.

[bazyl_prost]

cóż różne sa dysfunkcje, czerwona porzeczka

[beta_b]

Tak, poezja powinna być źrodlem, a nie narzędziem.

[bazyl_prost]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

narzędzia różne, poezja narzędziem zrozumienia, a źródło inspiracją...

[beta_b]

Dla mnie to narzędzie, jest jak młot kowalski, inspiracją doświadczenia. Stop. Wystarczy. Ja dziś gwałcę każdym dźwiękiem.

[bazyl_prost]

katuje sie umysł a mięśnie dygoczą
to umysł pracuje dla mózgu krew toczą
i stara sie ciało w życia tkwiąc uporze
aż nie może bo wszystko byłoby gorzej

[beta_b]

Powoli się uczę, wychodzę z ukrycia.
Co zbędne, co dobre, co warte jest życia.
Doświadczam oddechu, dotyku radości,
drobiazgów smak miły i codzienności.
Już dość wycierpiałam, mam prawo do życia.
Wolności i błędów, i seksu, i tycia.
Ten rytm wiersza sprawia,
że moja uwaga jak w afirmacji się skupia.
I rodzi się uśmiech od ucha do ucha.