Moje oczy

[GabrielToJa]

Moje oczy, przepełnione smutkiem, choć łzami nie kapiące, wypatrują Ciebie jak dzieci kwiatów na łące.
Moje oczy, z pozoru obojętne, w rzeczywistości zastanawiają się - czy jest coś bardziej piękne?
W przyszłość dumnie patrzą, bo nic im nie zostało, ani przeszłość, ani tu i teraz i choć problemów
niemało i choć kłód pod nogami tak wiele się uzbierało, to nie zwątpią w szczęście, bo w końcu
je znajdą, a szczęściem jest Ona - wąską ścieżkę do Niej wynajdą. Gdy ów plan się powiedzie, gdy
marzenia się ziszczą, radości końca nie będzie, a sprawą oczywistą stanie się fakt, że smutku
w nich nie znajdziesz, tylko błysk i szczęścia znamię i tak już do samej śmierci pozostanie.

[GabrielToJa]

Miałbym prośbę, żeby ktoś kto przeczytał wystawił opinię :)

[Gość]

Niby prosty, a jednak wyboisty ;)

[Sebastian_Budny]

Utwór prosty, nie zawierający skomplikowanych metafor, dobry pod względem przekazu. Fragment "wypatrują Ciebie jak dzieci kwiatów na łące" nie gryzie mi się z całością. Brakuje trochę lekkości, wiersz czyta się ciężko. Mówiąc o samym wyglądzie, polecam wiersze rozbijać za wersety, lepiej się czyta. Pozdrawiam

[bazyl_prost]

klaustrofobiczne i wampiryczne