Głupie kundle

[Agnieszka_Horodyska]

Znowu golopują przed oczami dziarskie
Lenistwa i głupotki zepsucia i żale
Więc ja myślę o tym tylko żeby zasnąć
I nie myśleć wcale i nie myśleć wcale

Wyśnić sobie słonia na dalekiej wyspie
Gdzie zegary tańczą nudne tańce z czasem
Cofają się suną w krąg ponury wystrój
Pokoju za bezludnym za bezptasim lasem

Wyśnić sobie morze które wszytko szumi
Historie wiarygodne jak najszczersza wiara
Usiąść tam za stołem i szumnie zaludnić
Kartki nowej książki pachnącej jak kawa

Wyśnić też rozmowę która się powtarza
Te same olśniania i te same gesty
Spojrzenie które nagle się śmiesznie rozmarza
I nagle ucieka za wcześnie za wcześnie

Wyśnić wreszcie koniec pustkę oceanu
Falę a za falą tylko strzępy ptaków
Skoczyć tam beztrosko a tu niech zostaną
Wyrzuty za beztroskę kilka nagich gnatów

Galopują senne lenistwa głupotki
Rozżalają psują ziewają i grożą
One to marzyły one chcą tam skakać
Niech się zamkną kundle i wreszcie położą

[Sylwester_Lasota]

podoba mi się.
realia dzisiejszego świata budzą różne, czasami, zdawać by się mogło, bardzo dziwaczne tęsknoty. może to świadczyć o tym jak bardzo w obecnej rzeczywistości czujemy się zagubieni.
pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

[Agnieszka_Horodyska]

Danke :) !
I bardzo są mi bliskie myśli o współczesnych tęsknotach.
Pozdrawiam!