Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kufelek, Twoje skojarzenia pozostają na dość niskim poziomie, nie jesteś zatem miarodajnym czytelnikiem;

szkocki garnitur - najprostsze skojarzenie to garnitur w szkocką kratę, więc dość nonszalancki w formie; dalej - garnitur to coś kompletnego, całość. Zatem kompletna inteligentna nonszalancja
wytrącono z orbity - zrzucenie z trajektorii lotu, z właściwej, odpowiedniej drogi, z powodu jakichś zakłóceń, przeszkód,
zasieki potu - pot kojarzy się ze zmęczeniem, ale też z pracą. Czyli - "nauką i pracą ludzie się bogacą". Zasieki to ogrodzenie, odzielające od zakłóceń. Praca daje taką wolność. To jest to olśnieniie, zaskakujące rozwiązanie:)

Drugi tekst:
sam sobie według podobnego klucza spróbuj wyłożyć:)) Pozdrawiam,
Penelope
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak zwykle coś od rzeczy sympatyczny dla mnie był mój kot :)) jeśli prosisz się na tej zasadzie to możesz pałac sympatią, on też się łasił :))))
Pozdrówka pozdrówka :)
Odnoszę wrażenie, że bredzisz. Naprawdę nie rozumiem, o co Ci chodzi. To może wytłumacz, albo się zamknij. Pozdrawiam,
Penelope
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak zwykle coś od rzeczy sympatyczny dla mnie był mój kot :)) jeśli prosisz się na tej zasadzie to możesz pałac sympatią, on też się łasił :))))
Pozdrówka pozdrówka :)
Odnoszę wrażenie, że bredzisz. Naprawdę nie rozumiem, o co Ci chodzi. To może wytłumacz, albo się zamknij. Pozdrawiam,
Penelope

O to ,że nie rozumiesz ? :) zrozumiałaś czy napisać wielkimi literami ? co znaczy dla Ciebie Twoje również ???? równie bo ja niby też ? to ty bredzisz! :)
Mam taki zwyczaj, do tej pory wydawało mi się, że miły i uprzejmy - jeżeli ktoś mnie obrzuca różnymi nieprzyjemnymi słowami czy insynuacjami, mówię - też Cię lubię, czy coś podobnego, jak w tym przypadku. Nie chce mi się brać udziału w takich sytuacjach, żeby nie powiedzieć - pyskówkach.
Chociaż naturalnie, mimo wszystko, byłoby mi miło, gdybyś mnie nie nienawidził. Pozdrawiam,
Penelope
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak zwykle coś od rzeczy sympatyczny dla mnie był mój kot :)) jeśli prosisz się na tej zasadzie to możesz pałac sympatią, on też się łasił :))))
Pozdrówka pozdrówka :)
Odnoszę wrażenie, że bredzisz. Naprawdę nie rozumiem, o co Ci chodzi. To może wytłumacz, albo się zamknij. Pozdrawiam,
Penelope

O to ,że nie rozumiesz ? :) zrozumiałaś czy napisać wielkimi literami ? co znaczy dla Ciebie Twoje również ???? równie bo ja niby też ? to ty bredzisz! :)


Oczywiście traktuj to jako dowcip, nawet własną ciążę pewnie tak potraktujesz :)) a propos wykluwania...bo ja tłumaczę tobie by ci się coś wykluło musisz znieść jajeczko ptaszynko :)). To przykro Ci czy dowcipnie :)) zdecyduj się , albo lepiej nie musisz, musisz być "kobieca" czyli nie myśląca konsekwentnie :)) teraz wiem skąd do główki wpada ci buńczuk i jego właściwość, a może to nie turecka oznaka ,a instrument muzyczny ? licho wie co tak naprawdę myślisz ,ale się wydasz i nie mnie wcześniej czy później :) zapamiętaj to jako twój dowcip - ja tylko "odpowiadam" :))))

A pozdrawiam, a nawet uzdrawiam :)))
Swoim zwyczajem oddaję Ci Twój żałosny komentarz.

Jak zwykle coś od rzeczy sympatyczny dla mnie był mój kot :)) jeśli prosisz się na tej zasadzie to możesz pałac sympatią, on też się łasił :))))
Pozdrówka pozdrówka :)

Fajnie poznać Twoją prawdziwą twarz. Buziaczki,
Penelope

Żałosna Penelopko twoje manipulacje i przenoszenie komentarzy jest perfekcyjne dążysz do samo zlikwidowania konta i wtedy zostaną moje wypowiedzi same o sobie i się nie rozczytam :))) Buziaczkuj swoją dziecinkę malutka i wyparz usta zanim znów wypowiedzą "chamski komentarz" - przecież tak oceniłaś i lubisz oceniać czyż nie? :)))
A teraz całujesz , a wystarczyłoby "przepraszam" zwykłe ludzkie :))
Taka jest Twoja elokwencja i twój poziom :))
Nie musisz się martwić, nie będę już nic likwidować. Teraz żałuję, miło byłoby sobie powspominać, ale wtedy czułam, że muszę tak zrobić.
Jestem pod wrażeniem, silnym, Twoich wypowiedzi.
Oceniać? Nie. Nigdy nikogo nie oceniam publicznie, swoje zdanie staram się zachować dla siebie.
Być może przeproszę, jeśli powiesz mi za co. Pozdrawiam,
Penelope
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



:)))
Już naprawdę nie rozumiem Twoich wypowiedzi. Skończ.
Nie wiem, czy Ciebie kiedykolwiek widziałam i czy na zdjęciu, czy nie, bo nie wiem kim jesteś. Jeśli chcesz - przedstaw się, będzie mi miło, jeśli nie to nie. Wtedy też się przedstawię, nie mam się czego wstydzić.
Czy ja byłam dla Ciebie kiedyś niemiła lub nieuprzejma? Przypomnij mi bardzo Cię o to proszę.
Mam nadzieję, że cała ta Twoja dzisiejsza nerwowość do jutra Ci przejdzie. Pozdrawiam, śpij dobrze,
Penelope
Opublikowano

A dobrze, to zaraz sobie sprawdzę. Co mam wpisać, kufelek?
Właściwie wolałabym, abyś, jeśli to nie byłoby niemożliwe lub zbyt utrudnione, przedstawił mi się wszem i wobec, czyli publicznie. W takim razie, od razu spytam tutaj, Jacek Kufel to ty? Pozdrawiam,
Penelope

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dobrze, zacznij. Mężczyzna, chcący zawrzeć znajomość lub prowadzić korespondencję powinien przez szacunek do kobiety pierwszy ujawnić swoją tożsamość. Zwykły savoir-vivre. Pozdrawiam,
Penelope

ale teraz kiedy już wiem, że nazywasz się Jacek Kufel, to możemy rozmaaawiaaać.... Po grób:))

Co oznacza w wolnym tłumaczeniu - Więcej się do mnie nie odzywaj:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...