Zgłoś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  @Omagamoga no jasne, że sarkazm :)    

@Berenika97 żyjemy na skraju załamania, bo gwałcona jest nasza prywatność, a uczucia są oglądane przed szybkę monitora; przez to traumy przeżywamy w sposób zwielokrotniony, udramatyzowany, a inni to odbierają z lekkim niedowierzaniem, bo to przecież film

@Alicja_Wysocka :) dzięki     

@vioara stelelor Masz rzadką zdolność: nie opisujesz rzeczy, tylko pozwalasz im się wydarzać w języku. Dzięki temu czytelnik nie patrzy – ale wchodzi w środek. To jest wiersz czuły, miękki, niosący światło – taki, który nie próbuje być wielki, a i tak zostaje pod skórą i trafia dokładnie w to miejsce, gdzie słowo zaczyna już nie tylko znaczyć, ale i dotykać.   Może Cię zapytać, czego pragniesz… ale boi się, że nie wszystko będzie mogła Ci dać. Czasem największa siła uczucia kryje się nie w jego natężeniu, ale w tym, ile przestrzeni potrafi zostawić drugiej osobie.

@andrew   opowiem o Twoim wierszu strumieniem świadomosci.   wirtul pokazuje wszystko na wyciągnięcie ręki    a jednak real pozostaje nieuchwytny dotyk zapach spojrzenie serce nie da się skopiować ani przewinąc filozofia obecności w czasach ekranu.     interesująco napisany.   świetny tekst.   pozdrawiam :)