Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ujęcie myślą swego pragnienia
To pierwszy stopień wtajemniczenia
Drugi też tobie wyjawić mogę
By się spełniło podejmij drogę

Tych wtajemniczeń jeszcze jest wiele
Lecz czy są ważne? ważniejsze cele!
Bo jeśli jesteś ty draniem zimnym
Wykorzystasz je przeciwko innym

Lecz gdy twe serce czucie w sobie ma
To ci wystarczą te powyższe dwa
I gdy nie zboczysz ty ze swej drogi
To cię do celu dowiodą nogi.

Ja tutaj tobie rym z rymem wiążę
Spytasz gdzie idę? do Boga dążę!
Zaś moim celem jest moja droga
Bo ciągle na niej spotykam Boga.

Opublikowano

Siema Arksi,
treść spoko, ale to "trza" grrrrrrr!!!
(już nie pod jednym wierszem mówiłem, że okropnie mnie irytuje to słowo, bo śmierdzi burakiem)
Artyleria rozwścieczonych zaimków niszczy ten wiersz, postaraj się je, niwelować jak to tylko możliwe..
I tak, uważam że co raz lepiej ci idzie:)
To znaczy, że małymi kroczkami się rozwijasz.
pozdrawiam.

Opublikowano

Wiersze które tu zamieszczam mają ponad 10 lat
więc już ponad 10 lat temu byłem krytykowany.
Niektóre wiersze z tamtych czasów poprawiłem
i parę wierszy napisałem pod wpływem krytyki ).
Moje pisanie pewnie już lepsze nie będzie
bo nie mam takich zdolności jak Ty,
i już raczej z poprawianiem wierszy poczekam
aż jakiś programista napisze program
który to będzie przekształcał grafomanie w poezją ).
W przyszłości będzie się bardziej liczyła myśl zawarta w wierszu
niż styl i forma w jakiej został napisany wiersz
bo trudno będzie odróżnić grafomanie od poezji ).
Pisać "każdy może trochę lepiej lub trochę gorzej
ale nie o to chodzi jak co komu wychodzi".

Myślę że moje wiersze są bardzo ważnym tłem dla innych wierszy
be te inne wiersze na tle moich bardziej błyszczą ).

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Myślę że wiersz jest logicznie spójny przez co zrozumiały
a to czy się komuś forma wiersza podoba czy też nie
to już jest rzecz drugorzędna i zależną od gustu czytelnika )
Nie zaprzeczam że powyższy wiersz można napisać lepiej.

Chcąc przekazać innym pewną myśl
robię to w taki sposób w jaki potrafię
a że w lepszy sposób nie potrafię
to czyż powinienem zaprzestać
popularyzowania swej grafomani
i przygotowywać się ciągle do tego
abym to co robię robił lepiej?

Prawdą jest że nie osiągnie celu
ten który nie jest przygotowany
ale też prawdą jest że nie wszyscy
przygotowani osiągają cel swój
a na pewno nie osiągną swego celu
ci którzy się zawsze przygotowują.

Forma wiersza to ciało które ma w sobie jeszcze duszę
ciało może umrzeć zabite przez krytykę )
i pewnie wielkiej straty i płaczu nie będzie )
lecz dusza znajdzie dla siebie lepsze kształty i formę w Niebie
i krytyka się zdziwi że "grafomania" była jej podstawą.

Pozdrawiam.
  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @hollow man  jesteś doskonałym kolorystą i portrecistą szkicujesz człowieka malujesz jego aurę   kilka pociągnięć długopisem i powstaje treściwy tekst  
    • @Poet Ka Plus oprawa muzyczna:  
    • @Charismafilos Dla mnie to historia ludzi, którzy spotkali się tu i teraz. Taki obraz przypomniało mi wizyty z Tatą na onologii czy ogólnie u lekarza. Kończy się i zaczyna tego samego dnia. Nie budują żadnej relacji.  Idąc w tym kierunku mogłaby to być wizyta na terpaii czy spotkanie nawet w kawiarnii, kiedy się do kogoś przysiadamy. Takich " spotkań " mogłoby być naprawdę wiele.Wydaje mi się,  że u nie chodzi o samo spotkanie. Chodzi o to kim jesteśmy , kim są  oni bez imienia, nazwiska, tytułów itp. Ma to dla mnie taki wydźwięk. Tam, gdzie spotykamy się w " reakcji jednokrotnego użytku"  a więc tam, gdzie wyżej wymieniłam ( w swoim odczycie)  jesteśmy zwyczajni, bez ozdobników. Czasem jest też tak, że człowiek na siłę szuka w czymś sensu, zamiast przyjąć tu i teraz bez przeszłości i bez przyszłości.Roksana i Rafał z wiersza nie pytają i dlatego są prawdziwi. Nie znając kogoś nie musimy udawać, możemy być w 100 % sobą. Nie trzeba dbać o formę wypowiedzi, o schematy, budować barier.  Taki odczyt wiersza się mi ukształtował po jego przeczytaniu. Pewnie można by się pokusić o inne odczyty, które i mi się nasunęły.  Po zastanowieniu pojawił się także u mnie odczyt duchowy. W wierszu spotykają się dwie dusze- Rafali i Roksana. Dla ludzi samo miejsce ma znaczenie, dla dusz liczy się tu  i teraz.   Świetny tekst, wzbudził wiele refleksji,  pozdrawiam.
    • @hollow man bracie, wlasnie o te pytania chodzi... ja tylko hipotetyzuje okolicznosci i tworzę mgliste postaci, bo chodzi własnie o to co wychwyciłes.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...