Koniec świata

[gżegżółka]

Gdy prąd zabrali i światło zgasło
Ciemność nastała gęsta jak masło
Wszędzie rozległy się krzyki trwogi
-To koniec świata! O Jezu drogi!
-Niech ma nas Allach w swojej opiece!
-Aj waj! Do Jahwe zaraz polecę!
A tu geszefcik i kufer szekli
Aj waj! Uwolnię się choć od Tekli!
Wznieśli w świątyniach modły buddyści
-Bliska nirwana! Jesteśmy czyści!
Putin się łzami jak bóbr zalewał
-Oddamy wszystko! Prócz tupolewa!
Lecz kiedy przeciął błysk czarne niebo
Krzyknął: A bierzcie z nim jeszcze drzewo!
-Mein Führer! Hilfe! Wiedzieli w Dreźnie
Kogo zawezwać nim Rzesza sczeźnie
W miękkim fotelu w bunkrze Obama
Miał w czarnej dupie światowy dramat
On patrzył tylko w Nagrodę Nobla
-Wreszcie w spokoju mogę ją oblać!
Zaś w Polsce wbity w kąt Macierewicz
Szlochał że Tusk to śliczny królewicz
I pod rządami jego kraina
Spływa litrami miodu i ...wina!
Donek w Krakowie chlipał i jęczał
Przed grobem Lecha skruszony klęczał
Jarek natomiast pogłaskał kotka
-Nic złego nas wszak nie może spotkać!
W miedzianej klatce siedział Wincenty
Pił yerba mate. Był uśmiechnięty
Bo to on sprawił jednym kliknięciem
Że świat pogrążył się dziś w zamęcie
Nie trzeba Majów ich przepowiedni
Wystarczy haker. Koniec tych bredni!

To tylko wierszyk - niewinne żarty
W piątek do tańca porwą nas czarty!

[Vanhezz_]

Odstrasza długością. Skończyłem na drugim wersie

[Zdzisław Antolski]

Wiersz zgrabnie napisany, dowcipny, satyryczny, no nieźle. Pozdrawiam.

[gżegżółka]

Pono dopiero o dziesiątej rano
kres świata nastanie
Bo wszak anioły też muszą się wyspać
i zjeść wpierw śniadanie

[gżegżółka]

Zaczął się grudzień, śnieg pokrył chodniki,
W świerku pod korą mróz dopadł korniki.
I choć się mocno objęły łapkami
Wkrótce się stały małymi soplami.
Srokosz z zapałem gnał poprzez śnieżycę,
Złapał wyrwaną ze snu komarzycę.
Połknął ze smakiem, czknął, beknął, zamlaskał
I nim się spostrzegł łeb o pień roztrzaskał.
Skryte w gałęziach dwie tłuste sikory
Wzięła znienacka w dzień chęć na amory.
Zaś ornitolog (mąż rudej Zenobii)
Mruknął do siebie "Więc tak to się robi!".
Mógłbym tak pisać po kres świata, jednak
Spędza mi z powiek sen jedna rzecz wredna.
Gdy ten kres świata nie zdarzy się wcale
Muszę pracować do emerytury.
Czy to nie wspaniale?