Zgłoś

@wiedźma ja chciałbym odgrywać swoją rolę w swoich wierszach:) ale byłoby fajnie, pomysłów stos:)

@Clavisa   Ten ostatni obraz  -„upadać zbyt wysoko" -  zastanawia. Wiersz stawia pytanie, na które nie ma dobrej odpowiedzi - gdzie kończy się zdrowa ucieczka w wyobraźnię, a zaczyna oderwanie, które niszczy bardziej niż chroni. Intrygujący! 

@Zbigniew Polit Dwieście lat temu nikt nie mówił o "zasadzie antropicznej". Lecz dwieście lat temu obowiązywały te same elementy praw fizyki (prędkość światła; stała grawitacja; stała Plancka), które umożliwiały zaistnienie takiej istoty, jaką jest człowiek myślący. Bardzo sprytnie zmanipulował Pan moją wypowiedź, usuwając przymiotnik "myślący" (cyt.: Człowiek /.../ ...).  Otóż dla człowieka MYŚLĄCEGO pytanie po co istnieje, stanowi fundamentalne pytanie, na które MUSI znaleźć odpowiedź.  W dzisiejszej dobie słowo MIŁOŚĆ bywa rozumiane wielorako. Miłość bywa mylona z namiętnością czy z "popędem płciowym". Często dzieci poczynają się w oparciu o "popęd płciowy", zachciankę erotyczną, chęć przeżycia niezobowiązującej "przygody erotycznej". Jakie pytania dręczą bobaska drącego się w niebogłosy, w plastikowej torbie, na śmietniku? Gdzie jest mama...? Otóż to! Gdzie jest teraz mama...? W jakim feministycznym meandrze "chorego rozsądku". Zrównanie żartobliwego pytania św. Tomasza z Akwinu "Ile ANIOŁÓW zmieści się na główce od szpilki?" z fundamentalnym pytaniem: "po co istnieję?", stanowi kolejne, świadome nadużycie z Pana strony.  

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Raczej nie, ponieważ to już jest cykl o jeżach, o tutaj: Możliwe jednak, że jeszcze się pojawi w... Jeżowie :)   Dziękuję za zainteresowanie :)   Pozdrawiam.

@Berenika97   Skoro na Ciebie zapadł, to może nie przepadnie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  Dobrego wtorku, dobranoc!