Wieczorem

[Dawid_Piełot]

[center]Wieczoru tego, cudnego pamiętnego,

zasiedliśmy wspólnie obok stołu Twego,

Cisza wokół, nieprzemierzona trwała,

i tylko myśl zaburzyć ją umiała.

Blask świec oświetlał Cie,

Byłaś jaśniejsza niźli dzień,

Oczy Twe płonąć poczęły,

Usta szeptać zaczęły.

Wino o czerwieni niczym krew,

poczęło przelewać się,

objętość po objętości nastąpiła,

i ducha z głębi wyzwoliła.

Słowa które wcześniej, cichutko szeptałaś,

noc w dzień, przemieniać poczęły ,

niepokój w spokój, się zamieniał,

Wdzięk Twój inną czerń przybierał.

Słowa, pieszczotą się stawały,

Ręce rozkosz rozdawały,

Jeden wir ciał się rozpętał,

Pocałunek to rzecz piękna.

Ciała obejmować się poczęły,

wirować szybciej zaczęły,

Duch, ducha tedy poczuł,

i jedno serce stworzył.

Ach jakie to piękno tutaj nastało,

z dwóch serc jedno powstało.

W tym cudnym tańcu dwóch dusz,

nastał niestety koniec już.

Co dobre, koniec swój ma,

Jednak Życie nadal trwa,

Co koniec swój miało,

Znów kiedyś miejsce będzie swe miało.[/center]

[Dawid_Piełot]

Oryginalny tytuł to L'amore fisico.

Nie mogłem dodać w tytule tego bo samo L mi sie pokazywało/