Migrując

[smętny_obieżyświat]

Noc okrutna
rozdziela lodowatymi pocałunkami
zamknięci w swoich sercach wzdychamy marzeniami

Los ślepy
rozrzucił po świecie jak szarymi kamieniami
wciąż razem delikatnie żyjemy wspomnieniami

Czas nieubłagalny
zadaje coraz głębsze stare rany
wytrwale namiętnie kochamy się myślami

Kaprys zwykły
szatan zły nieubłagany
od teraz już na zawsze dłużej się nie znamy

[Janusz_Ork]

Smętny, przeczytałem wiersz kilka razy i dochodzę do wniosku, że powinien być umieszczony w dziale dla wprawnie piszących. Moje przekonanie bazuje na kilku szczególnych wyrażeniach jakie znalazłem. Zacytuję dwa:

" razem delikatnie żyjemy wspomnieniami"

" Czas nieubłagalny
zadaje coraz głębsze stare rany"

Jest to dla mnie werbalna szkoła, której ja, początkujący, nie rozumiem.

Jak można żyć delikatnie?
Jak zadaje się stare rany?

Pozdrawiam serdecznie.
J.

[A.StronoMka]

To nic dziwnego, że kiedy ludzie nie są ze sobą szczerzy, często dochodzi do nieporozumień. Czasem zależy nam na czymś/kimś tak bardzo, że przedstawiamy siebie w taki sposób, w jaki nam się wydaje, że ta osoba chciałaby nas widzieć. To droga donikąd. Niezależnie od tego jak bardzo chciałoby się coś zmienić w swoim życiu, zawsze trzeba wyjść od rzeczywistości. Szczerość to wartość sama w sobie, podobnie jak miłość. One dają siłę. Pozdrawiam, A.

[smętny_obieżyświat]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gorzej, jeśli problem to nie dziwaczne kreowanie siebie, a narysowany własnymi kredkami obrazek diametralnie różny od rzeczywistości. Jeszcze gorzej, kiedy znajdzie sie ktoś, ktoś postanowi to wykorzystać wtłaczając do mózgu nierealne wizje świata. W sumie jakby nie patrzeć sprowadza się to do szczerości tylko w troszke innym aspekcie.

[A.StronoMka]

Nie jestem pewną, czy dobrze rozumiem, ale chyba jeżeli wyobraźnia jednej osoby odpowiada na wyobraźnię drugiej osoby, to należy się tylko cieszyć, a nie rozpaczać. Taka łączność międzyludzka nieczęsto się zdarza

[smętny_obieżyświat]

Raczej chodziło o wmawianie takowej kompatybilności w celu niebanalnego bajeru, tylko nie wiem po co, skoro dzisiejsi trzydziesto-czterdziestoletni chłopcy tak szybko sie wszystkim nudzą…