Rozmowa z samotnością i smutkiem
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Wiechu J. K. 3 977
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
@Marek.zak1 Dziękuję! Takie pytania od dawna znalazły siedisko w moim umyśle, ale myślę, że nie tylko w moim. To prawda! Wiara ma tutaj przewagę teologicznie.
@Berenika97, @Marek.zak1 i @MIROSŁAW C. dzięki za wgląd :)))
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 32 odpowiedzi
- 837 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 561 wyświetleń
-
- 23 odpowiedzi
- 455 wyświetleń
-
- 22 odpowiedzi
- 546 wyświetleń
-
- 20 odpowiedzi
- 469 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano
@Berenika97, dziękuję również za to samotne polubienie. :) Pozdrawiam serdecznie :) -
Przez finch · Opublikowano
siedzimy na balkonie - jest sopot i inne takie przepalamy lufe żeby czas się dłużył niemiłosiernie bo nad głową stado słoni pod stopami kafelki bogowie mrozoodporni - w tle tęczówki statków widm i nowe szkoty przypite po marynarsku - z błyskiem ja-patrzeć-ja-mówić-pisać umierać-ja-potem-pływać latać-oczyszczać-stopy kochać-szydzić-pić-ja palić---i-nikt-mnie-nie urodzić-już-więcej-pod takim niebem siedzimy na balkonie jest sezon na łez-stern z dedykacją do lustra przystępujemy a ono nie odbija to lustro egoisty słychać szept który się niesie zupełnie jak nie szept tylko śpiew syren chociaż dziś trochę zawodzą grulem i bez błysku zamieniam swoją złamaną nogę na dobrą nogę kolegi - polujemy potem obaj na kule które bóg nosi jaki jest bóg pytamy tego co nie siedział z nami na balkonie jest dobry jak wszystko co wam smakuje więc zbudowaliśmy most z balkonu do morza ukradliśmy kilka muszelek- wydobyliśmy z nich wszystko oprócz szumu morza - teraz stygną przy piecu -
Przez Gosława · Opublikowano
Anna lubi siadać na powalonym drzewie kilka lat temu silny wiatr wyrwał z korzeniami stary wiąz jego chropowata kora przywodzi na myśl głębokie zmarszczki babci czasami wyskubuje fragmenty ciemnej skorupy palcami bada fakturę i trwałość po czym ściska z ogromną siłą tak że okruchy wgniecione w linie papilarne tworzą brunatne rzeki drewno pod spodem jest białe twarde jak kość piszczelowa z każdym kolejnym zerwaniem strupa roi się w niej poczucie winy szum pszczół między akacjami po drugiej stronie ogrodu zdeszczona zieleń tylko ona wpatrzona w dal strzepuje resztki z kolanZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano
@Poet Ka Malarstwo jest milczącą poezją, a poezja – mówiącym malarstwem. -
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się