****

[Janusz_Ork]

proszę wchodź cicho w nowy dzień
pozwól blednącym gwiazdom zasnąć
popatrz jak światło otwiera się
czarując z mroku śpiące miasto

ostrożnie w serce moje wchodź
powoli dotyk w dreszcz zamieniaj
moją cudowną z tobą noc
ocalić chcę od zapomnienia

ostatni moment już nic więcej
zgasiłaś twoich uczuć płomień
zanim podamy sobie ręce
już miasto naszą miłość wchłonie



(Wiersz Nr. 1 z cyklu "Momenty")

[aluna]

A tak jakoś mi przyjdzie Januszu wchodzić pierwszej , oj !
Wszystko pięknie i cacy ,, tylko ta fraza "...ocalić chcę od zapomnienia ..."
Zmień bo wiesz doskonale czyj to fragment tekstu. Konstanty Ildefons Gałczyński ,śpiewał Marek Grechuta .(bez chcę ),

może:
-zachować chcę wspomnienia-

Ale Januszu to moje subiektywne, więc wybacz , jak uraziłam .

Proszę!

Serdecznie !
Hania

[Oxyvia]

Piękny i strasznie dla mnie smutny wiersz. Taki nie w Twoim stylu, bo rymowany, rytmiczny, śpiewny, stroficzny - a jednak dałeś sobie świetnie radę z nowym gatunkiem i wyraziłeś nim bardzo dobrze uczucia i atmosferę momentu. Doskonały.

[Lilka_Laszczyk]

Delikatny, uczuciowy, nastrojowy i trochę kobiecy wiersz.
Ładnie i płynnie się czyta.
Pozdrawiam

[Roklin]

Bardzo ładny, a zarazem melancholijny wiersz. Występują w nim dwa momenty, mam nadzieję, że ten pierwszy jest ważniejszy. Delikatna, zgrabna forma dodaje mu tylko uroku.
Pozdrawiam ciepło :)
R. / T.

[Anna_Para]

Januszu,

to z trzech wierszy "Momentów" - najbardziej równy, kunsztowny, rytmiczny.

Gdybyż nie było inwersji! No, trudno.

I tak muszę wyrazić pochlebną opinię, i czynię to z przyjemnością.

Cieplutko,

Para:)

[Janusz_Ork]

Aluno, dziękuję za czytanie i wskazówkę co do frazy, tak już znanej. No cóż, w takich przypadkach istnieje zawsze niebezpieczeństwo podejrzenia o plagiat. Przemyślę Twoją propozycję. Nie jestem absolutnie urażony. Krytyka i wskazówki na tym forum nie urażają mnie nigdy. Po to właśnie zamieszczam teksty, aby otrzymać pomocne opinie. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Oxyvio, dziękuję za opinie i pochwałę. A styl rzeczywiście nie jest tak bardzo moim stylem. Wolę pisać wierszem wolnym. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Dziękuję Lilko za czytanie i słowa pod wierszem. Określenie, że to kobiecy wiersz, powaliło mnie. Będę musiał wystrzegć się tego stylu.
Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Roklinie, dziękuję za wizytę u mnie i podzielenie się refleksją. W tym wierszu występują trzy momenty (dlatego ten mały cykl nazywa się "Momenty"). Każda strofa opisuje inny moment pewnej znajomości. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Dziękuję Aniu za pochwały dotyczące formy. Jak widzisz próbuję, próbuję i ciągle douczam się. Może kiedyś coś z tego wyjdzie.
Dzięki za czytanie i bycie. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[teresa943]

Janusz, pięknie uchwycony "moment", wzrusza; i piękna forma; jeśli chodzi o wskazaną przez Alunę frazę - daj po prostu kursywą i już!

serdecznie pozdrawiam :) Krysia

[Kaliope_X.]

Januszu, czytałam z przyjemnością.
już pierwsza zwrotka tworzy jakąś nadzwyczajną przestrzeń - niecodzienne miejsce spotkania, jakby znane tylko dwóm osobom, a światło otacza ich i chroni przed toczącym się naokoło życiem. tak odbieram i zagłębiam się w dalsze wersy. tam, twarzą w twarz z własnym pragnieniem, może wyobrażeniem, może obrazem ze wspomnień, peel ponownie próbuje zadrżeć o wspólną noc, o bycie tak blisko, że niemal w sercu - ale "cudowność" to prawie czar, więc wszystko jest w tym stanie możliwe.
ocalić od zapomnienia może tylko chęć powrotów. płomień odnaleziony w głębi, ponowne doznanie dotyku dzięki żywemu uczuciu, to więcej niż chwila. żyje w przestrzeni między peelem a tą, która gaśnie... wtapia oblicze w pejzaż miasta. trwa we wdzięcznej pamięci.

wzruszająca treść, Januszu. bardzo rytmiczna, przejrzysta forma, romantyczny obraz, choć nieco przewidywalny - ale nie zrozum mnie źle, pisać tak, by oddać ciepło i wyjątkowość chwili, nie jest wcale łatwo. dla mnie - udany wiersz. :))

pozdrawiam z uśmiechem,
Kinga.

in-h.

[Janusz_Ork]

Krysiu, cieszę się, że ciągle do mnie zaglądasz. Pomysł z kursywą jest dobry (że też od razu na to nie wpadłem). Dziękuję za czytanie i słowa pod wierszem. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Kingo, jak zwykle dajesz solidny komentarz z całą gamą refleksji i odczuć. Ten wiersz jest niespójny o tyle, o ile każda strofa rysuje inną fazę w życiu pary, która przegrała i rozstaje się. Dziękuję za czytanie i komplementy. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Nata_Kruk]

Janusz, wers.. "ocalić chcę od zapomnienia".. zapisałabym kuryswą, to chyba konieczność
i właśnie przez to ocalenie, druga wywołuje we mnie największe emocje... :)
Pozdrawiam.

[Janusz_Ork]

Nato, bardzo dziękuję za czytanie i podzielenie się refleksją. Pozdrawiam serdecznie.
J.