Poranna piosenka

[skrzydlate]

Tęsknoto najsłodsza
Co chwytasz za serce
Tęsknoto najmilsza wszechobecna
Jak życia smak mocna
Jak cichy, łagodny cień
Zasnuwasz mi poranek
Jak ciepłe, złote słonko
Towarzyszysz mi do zmierzchu
Kochanie

Wielbię Cię Wieczna Tęsknoto
Namiętnie
Żarliwie
Kocham Twoją nieobecność namacalną
Tęsknoto za spełnieniem
Odległym jak niebyt
Za dotykiem przeznaczenia
Za jasną barwą cienia

Moja myśl wie
Moje oczy wiedzą
Moje palce czują
A stopy idą

Bo jest
Wieczne wszechobecne
Jest
Milczące, które słyszę
Jest
Mocne i namiętne
Jak grzech
Jest
Radość natrętnie
Rozśpiewana dzisiaj

Co jak cichy, łagodny cień
Otacza wciąż mnie
Jak ciepłe, złote słonko
Ścieli pod stopami miękkość
I jak dźwięk perkusji cichutki
Moich snów nierówne wybija tempo

[Arena Solweig]

Tak, przypomina piosenkę – i trochę litanię - te powtórzenia… ma coś w sobie, ale koniecznie trzeba to na warsztat Sporo niekonsekwencji np.: „Kocham Twoją nieobecność namacalną”
Co znaczy : ”Tęsknoto za spełnieniem Odległym jak niebyt” ?

Dalej : „”Bo jest
Wieczne wszechobecne
Jest
Milczące, które słyszę
Jest
Mocne i namiętne/ …/ …… ale co jest ? nie rozumiem ! Może powinna być końcówka -a ? czy to wciąż o Wiecznej Tęsknocie ?
I jeszcze – ale to moja osobista niechęć do takich zdrobnień : ”słonko” !
Pozdrawiam, życząc skrzydeł - Arena

[skrzydlate]

kocham twoja nieobecnośc namacalną
spełnienie odległe jak niebyt

To jest to
Spróbuj zrozumiec, ze niezrozumiale moze byc zrozumiale
Że zrozumiale moze byc niejasne
Że czarne bywa biale

Dla mnie to wlasnie jest istota zycia, czy istota pojmowania naszej zlozonej rzeczywistosci, wlasnie te nawet nie niekonsekwencje, a swiadomie wyrazone sprzecznosci, bo dla mnie zycie takie jest, pelne sprzecznosci i przeciwieństw, i niekonsekwencji :)

Dalej:
jest wieczne COŚ
jest COS

Dokladnie, jest to zamierzone, bo wiersz nie jest tylko o tesknocie ale i o czyms, bo jest cos...

A melodia? ja bardzo lubie pisac z melodią
Dziekuje za komentarz
Ciesze sie ze do mnie napisalas
Skrzydla juz mam, pisze od bardzo dawna, moze sa to skrzydla ptaka nielota ;))) ale dla mnie jest to juz cos

[Arena Solweig]

Ładnie bronisz wiersz !!
Sądzę, że nie są to skrzydła nielota, tylko raczej pisklęcia a ono… cóż, czas pokaże…. Nie będę się wymądrzała. Zastanów się jeszcze trochę nad formą– czasami pięć słów można w jedno – choć o tęsknocie i nie tylko można wiele…
Pozdrawiam Arena