Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kopciuszek :)

Robert Kolasa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Robert Kolasa

Robert Kolasa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Razu pewnego kloszard Felek
Znalazł na mieście pantofelek.
Przypomniawszy sobie pewną historię
Z nadzieją w sercu wpadł w euforię.
Wyruszył od razu na poszukiwania
I nie omijał żadnego mieszkania.
Pukał, w drzwi walił natrętnie
Lecz ludzie z nim rozmawiali niechętnie
Niektórzy psem go poszczuli
Inni dali mu worek cebuli.
Odzewu wielkiego nie było.
Coś dziwnego jednak się wydarzyło,
Wieczoru pewnego zjawiła się wróżka,
Ta sama co przemieniła kopciuszka
Różdżką machnęła strasznie zniechęcona
I rzekła wielce oburzona:
"Tutaj to nawet ja nic nie pomogę."
To rzekłszy poszła sobie.

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Aż prosi się o podział na strofy. Co do treści - banał.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      w małej ilości światła

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Natuskaa świetne porównania! Szczególnie z tym zakalcem mi siadło... jakiś czas temu pochowałem ponad 4letni zakwas... no nie dało się ratować... demencja go pożarła ;)  
    • Charismafilos
      Zastój

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Ewelina oj jakże znane mi uczucie... może nawet proporcje mam w tą stronę zachwiane ;)
    • Mitylene
      Fantazja trasnsportowa

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Proszalny ten monolog pod lirycznego jest wielowymiarowy. Różnorodność podejmowanych tematów na pewno zaciekawia. Doszukałam się między wersami poszukiwania sensu życia i własnej tożsamości. Zainteresował mnie fragment o tym, że sztuką jest zrozumieć drugiego człowieka , gdy często on sam siebie nie rozumie...   "A teraz chodź i powiedz: kto widział mnie prawdziwego? Komu udała się ta sztuka?"   "Ta sztuka " jest tak trudna, że wątpię, aby komukolwiek się udała, być może w jakimś stopniu, ale na pewno nie w całości...   Podoba mi się motyw podróży ciężarówką i mijanych aut po drodze...Interesująca metafora życia , gdy ludzie mijają się w pędzie zbierając przywołane mandaty.  Wspomnienie o babci nastraja natomiast nostalgicznie, bo często doszukujemy się prawdy o sobie wracając myślami do naszych przodków jak byśmy chcieli coś z tej przeszłości " wydrapać"- zrozumieć i tym samym doszukać się sensu życia...   @Proszalny na pewno interesująca jest końcówka, gdzie widzimy obraz Boga , który bawi się bączkiem, będącym metaforą naszego życia. I teraz rodzi się pytanie, czy nasze żecie kończy się z chwilą, aż On sam zatrzyma to kręcenie, czy poczeka aż wirowanie zakończy się samo. Ot tak wyłania się wielka tajemnica istnienia, kóra nurtuje wielu od wieków...kto tym wszystkim " steruje" i w jakim celu... Bardzo mi się podoba Twój wiersz, bo pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi...no chyba ,że znajdzie się ktoś kto na nie odpowie...
    • Mitylene
      kwiecień 1940

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Berenika97 ta cisza wyeksponowana w wierszu jest tak namacalna, że czuje się ją wszystkimi zmysłami. Tu słowa są zbędne- jest tylko wspomnienie i pamięć i ten wiersz " pamięta". Ujął mnie spokój bijący z wersów...Nie pozostaje nic innego jak również zamilknąć...
    • hollow man
      Zastój

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Ewelina Niech nadejdzie Dobra flauta Cicha Bez pracy Na żaglach Niech nic się Nie zdarzy Co trzebaby Nazwać

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...