Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przysypiam nad kartką
w ręku tulę pióro wieczne
tusz z nadzieją zastyga

proszę tak zwane natchnienie
o kolejną porcję słów
słów tworzących kawałek mnie

w tle mobilizacja
dźwięki mające poruszyć
zdrętwiałe myślenie

wsiąkam w słownik mózgu
pragnę kolejnej porcji słów
słów tworzących w całości mnie

Opublikowano

Ogólnie dobry,moim zdaniem.Jednak przeszkadza mi troszkę to powtarzanie w dwóch miejscach "słów słów".


przysypiam nad kartką
w ręku tulę pióro wieczne
tusz z nadzieją zastyga

proszę natchnienie (tu bym jeszcze coś zmieniła,ale nie mam pomysłu...)
o kolejną porcję słów
tworzących kawałek mnie

w tle mobilizacja
dźwięki mające poruszyć
zdrętwiałe myślenie (a może zamiast tego -zdrętwiałe myśli...chociaż to niekoniecznie)

wsiąkam w słownik mózgu
pragnę kolejnej porcji słów(powtórka!...czy konieczna?)
tworzących w całości mnie (chyba lepiej - mnie w całości?....coś dużo tych "mnie"..ale to tylko moja sugestia)

może by tak jakaś pointa?Przepraszam za przeróbki w wierszu i pozdrawiam bardzo serdecznie,

AnJa

P.S.Proszę skomentuj jeśli chcesz mój wiersz,bo jeszcze się nikt nie pokusił...:))
AnJa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis   Wioluś. Twój wiersz mówi mi o byciu pragnieniem. o byciu ogniem, który wie, że może spalić ,  a mimo to chce trwać. czytając mam wrażenie, że oddycham  szybciej,  jakby naprawdę ktoś stał na granicy snu i świtu, nie chcąc puścić tej jednej, ostatniej chwili bliskosci. jakbyś powiedziała ze jestem błędem w Twoim systemie, ale błędem, który płonie. Wiolu. przyszłaś ze swoim wierszem i przyniosłaś słońce. w świecie poezji zaświeciło one też. pięknie zaświeciło.  
    • @Berenika97 Kiedyś pisałam wyłącznie rymem i wiem ile to 'kosztuje'  Zważywszy na szalę zamiłowań do pióra, cenię wyżej takie pisanie i pewnie tak mi zostanie, co nie oznacza, że jednak 'skręcam' i próbuję innych dróg. A Jacek Suchowicz pewnie mi tego nie daruje :)       
    • @Natuskaa   Piękna metafora strategicznego myślenia. Kruk kontra gołębie - to pokazuje różnicę między planowaniem a chaosem. To pytanie na końcu zmusza do myślenia. Kiedy wytrwałość staje się nadmierną ostrożnością. Świetnie  prowadzisz od obserwacji natury do filozoficznego pytania.  Pozdrawiam. 
    • Ta miniatura ma swój kolor.    pozdrawiam 
    • Bardzo sugestywny i niepokojący obraz — zimowy pejzaż przechodzi tu płynnie w ludową, niemal groteskową wizję śmierci. Podoba mi się sposób, w jaki sacrum miesza się z codziennością: karczma, rynek, tłum i symbolika zaświatów tworzą razem ciężki, filmowy klimat. To wiersz, który bardziej się przeżywa niż tylko czyta — zostawia w głowie surowy chłód i dużo przestrzeni do własnej interpretacji. Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...