Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Piec przypominał że ogień jest
potrzebny. Małomówny Prometeusz z opadłym
sensem na coś więcej niż ciepło.
Naciągam skórę owcy by uchronić ognisko
domu. Nie ma
czterech ścian opancerzonych płotem. Tylko
krótkie warkocze rozmów
rozgrzanych cegieł i dziecko na czworakach
bawi się otwarta puszką.

Opublikowano

Krótki tekst, a taki sugestywny.
Skóra owcy musi być skórą owcy?
Czytam ją jako skórę jednej takiej słynnej kozy, też z czasów wspomnianego wyżej Pana od ognia i razem z puszką wszystko mi się świetnie zazębia - ochronno-mityczna funkcja nabiera wtedy też ostrości - ale to tylko moje czytanie.

Całość bardzo mi się podoba.

Edit: Po namyśle stwierdzam, że zamiana owcy na kozę wcale nie byłaby dobra dla tekstu i zmieniłaby jego wydźwięk. Za wyrywność z góry przepraszam :). Tak z owcą jak i z kozą zdania o tekście nie zmieniam.
Wkradła się mała literówka chyba, jest 'otwarta' zamiast 'otwartą'.

Opublikowano

Podoba mi się łamanie i migawki skojarzeń, które nie są chyba tylko moimi.
Myślę smutno, że to dom jakich wiele - z owcami i już otwartą puszką, której zawartość najbardziej kaleczy dziecko.
Nie miało być "na czworaka"?
Pozdrawiam, Rafale.

Opublikowano

Panie Bialy aż poczytałam wnikliwie Mit o Prometeuszu , ale u Pana , jest ogień, skóra (ale,nie owcy, lecz byka), Pandora , wiadomo- jak potoczyly się losy prometeusza.
Uważam , że przyporządkował Pan Mit- współczesności , to trudne ,Panu się udało!(tylko co z tą skórą?)
Pozdrawiam!
Ja
+

Opublikowano

Rafale, ten wiersz podoba mi się bardziej, niż Twój ostatni zamieszczony. I w jednym i w drugim posługujesz się przerzutniami, ale tutaj tak wersy, jak i zdania mają wyraźnie określony sens, którego nie znalazłem w Twoim ostatnim wierszu. Zastanawia mnie tytuł zamknięty kropką. Symbolika daje duże możliwości interpretacji: od Arki do zwykłego domu zagrożonego otwartą puszką Pandory. Dobry tekst. Pozdrawiam.
J.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...