Komar

[Inka86]

Komar nie słucha historii mojego życia,
nie interesują go moje uczucia i przemyślenia
Komar podlatuje, brzęczy nieznośnie
i swoimi komarzymi ustami wyssysa ze mnie życie.

Jesteś moim komarem-niekomarem
Odganiam Cię ciągle rękoma, a w myślach wracasz nieustannie
Przychodzisz w nocy niespodziewanie
i nie chcesz słuchać historii mojego życia

zabiję tego komara skutecznie następnego wieczoru
zabiję Cię nieskutecznie kolejnego wieczoru

[Roklin]

Hmmm... dobry pomysł, aczkolwiek nad wykonaniem należałoby popracować (nazbyt dosłowna pierwsza zwrotka, nie daje zbyt wiele miejsca na przemyślenia, brakuje mi tu niedopowiedzeń)... Ale - ogólnie - nie jest źle.
Ciepło pozdrawiam :)

[Sylwester_Lasota]

odnoszę wrażenie, że peelka takimi rozmyśleniami strzela sobie w piętę, bo ssącą krew jest właściwie komarzyca. pan komar żywi się słodkim nektarem, zdaje się :). w każdym razie, wyssanie krwi jest mu do życia niepotrzebne. co ciekawe, komarzycę do kłucia i ssania motywuje nie głód lecz... sprawy okołoprokreacyjne :). fakt, że są tu możliwości do wykorzystania w wierszu, w tym jednak, moim zdaniem, niespecjalnie to wyszło.
pozdrawiam i do poczytania :)