Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wyrzeźbiła na jego
Pośladkach Ouije
Czekała na odpowiedz


Kiedy się nachyliła
Zasapał miłośnie
Usnął


Zdarła pazurami
Wierzchnie obicie
Dogrzebała się
Do gwoździ


Ręce biegały
Po śliskiej tablicy
Zapamiętując
Słowa duchów
szeptane
niebieską farbą
na wytartym drewnie.






Opublikowano
CYTAT (e-m-e-m @ Aug 15 2003, 02:52 PM)
skoro jest to Voo-doo,
to skąd ta tablica, nie lepiej
zastąpić ją
lalką !?

Pozdrawiam

A w jakies sprawie miałby się tu pojawić lalka?????? Przecież voo-doo to nie tylko kukły. To cała masa obrzędów.
I jeśli wyrzeźbiła Ouije to skąd nagle lalka??




Peace wink.gif
Opublikowano
CYTAT (Magdalena C @ Aug 15 2003, 05:17 PM)
CYTAT (e-m-e-m @ Aug 15 2003, 02:52 PM)
skoro jest to Voo-doo,
to skąd ta tablica, nie lepiej
zastąpić ją
lalką !?

Pozdrawiam

A w jakies sprawie miałby się tu pojawić lalka?????? Przecież voo-doo to nie tylko kukły. To cała masa obrzędów.
I jeśli wyrzeźbiła Ouije to skąd nagle lalka??




Peace wink.gif

w końcu p.l. rozpoczyna wiersz od przedstawienia bohatera,
a wszystko wskazuje na to, że nie jest to postać pozytywna;
konsekwencją powinna być jego "reifikacja ", poza tym
zachowuje to ciągłość myślową!

na marginesie wywodu:
zastanawia mnie
ta tablica!

Peace wink.gif

p.l.- podmiot liryczny
Opublikowano
CYTAT (e-m-e-m @ Aug 15 2003, 05:36 PM)





na marginesie wywodu:
zastanawia mnie
ta tablica!

Peace wink.gif


TAblica:

Ouija- jest to drewniana tablica z wyrzeźbionymi lub namalowanymi literami alfabetu, ze wskaźnikiem. Służy ona wyznawcom voo-doo do rozmowy z duchami.
W czasach dzisiejszych stosowana, niestety bardziej w celach rozrywki niż magicznych.

MAm nadzieję, że pomogłam.



Peace wink.gif
Opublikowano
CYTAT (Pelman @ Aug 15 2003, 06:29 PM)

Do wiersza mam tylko taką uwagę: niepotrzebnie uciekłaś ostatnią strofą prawie za horyzont zdarzeń. Wystarczyłby chyba wielokropek.



Wiem wiem-już zmieniam!!!





Peace wink.gif

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew jak zwykle, dzięki za komentarz! :)
    • @Paulina Dreko sama prawda! :)
    • Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...