homo viator

[Elea]

między intencją a spełnieniem
rozciąga się pas ziemi niczyjej
zadeptywany przez natrętów

polecają swoje usługi
w przeprowadzaniu przez granicę

krawat z papieru i frak
rozpoczynający pokoleniowe odliczanie
usiłują zajść za daleko

od drugiego przęsła
spacer staje się biegiem z przeszkodami
bo dobre chęci brukują
coraz więcej dziur w moście

niewielu wie że zapłacone myto
gwarantuje przejście suchą stopą
bez pomocy szemranych przewodników

kieliszek Lety zapomni o dzbanach wina
przelewanego kropla po kropli
z życzeniami szerokiej drogi

poza nią ugór zarośnięty autyzmem
będzie milczał o siewcach i spleśniałym ziarnie

[Anna_Para]

Czasem mi się przytrafia pobłądzenie na teren "Terra incognita".
Nie mam kompetencji, by się tu panoszyć. Stwierdzam piękne "brukują" i grę z frazeologią.

Wznoszę wespół kielich Lety, gratuluję wiersza.

Cieplutko,

Para:)

[Gość]

Wiele świetnych i trafnych spostrzeżeń. Udany wiersz.

"dobre chęci brukują
coraz więcej dziur w moście"

:)

[maria_bard]

Prosto - podoba mi się ten wiersz.

Przejście między tym, co jest, a co być powinno, albo tym, czego chce nasz apetyt - jest błotniste, ryzykowne, czasem śmierdzące. I - kosztowne bywa ;-).

Autyzm - bo nie tylko, moim zdaniem, o nim tu mowa - siedzi "wetknięty" w ten natłok. "ugorem" jest.

"poza nią ugór zarośnięty autyzmem". Szkoda.


Pozdrawiam. E.

[Gość]

Nie kumam tematu. Jedyne co mi się kojarzy to paru Rumunów przemycanych tirem przez granicę. Poz.

[Mirosław_Niewierszyn]

między intencją a spełnieniem -- wiadomo, dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane, ale tu też o czym innym, o tym, że od planów do realizacji zamerzeń jest daleka droga.
rozciąga się pas ziemi niczyjej -- i to jest właśnie ten pas ziemi niczyjej, który można przejść różnymi drogami... lub bezdrożami.
zadeptywany przez natrętów -- a czyha tam już wielu żeby tylko wykorzystać naszą naiwność

polecają swoje usługi -- i co robią? wybudują ci dom, wyprawią wesele, załatwią to i tamto, a z pewnością doskonale cię wydoją,
w przeprowadzaniu przez granicę -- ale "tylko dzięki nim" osiągniesz to co zamierzyłeś.

krawat z papieru i frak -- wszystko to jednak tylko nędzna podróba tego co autentyczne
rozpoczynający pokoleniowe odliczanie
usiłują zajść za daleko -- tak było przed nami, jest teraz, i będzie po nas.

od drugiego przęsła -- gdy kończysz dwadzieścia lat, zaczyna się twoja dorosłość
spacer staje się biegiem z przeszkodami -- czas przyśpiesza i nawarstwiają się problemy,
bo dobre chęci brukują -- (ten wers powtarza mi pierwszy wers)
coraz więcej dziur w moście-- których jest coraz więcej.

niewielu wie że zapłacone myto
gwarantuje przejście suchą stopą
bez pomocy szemranych przewodników -- a tak naprawdę wystarczy tylko żyć, żeby przeżyć życie.

kieliszek Lety zapomni o dzbanach wina -- myślę, że tego naprawdę nikt nie wie.
przelewanego kropla po kropli
z życzeniami szerokiej drogi

poza nią ugór zarośnięty autyzmem
będzie milczał o siewcach i spleśniałym ziarnie -- no i zakończenie, które trochę mi ucieka.


Co widzę, to napisałem, reszta okryta jest dla mnie mgłą tajemnicy.
Pozdrawiam