Żyć nie umierać

[Birczin]

Trzysta tysięcy metrów mojego układu krwionośnego
Na jedną sekundę impulsu nerwowego
Okrążam cichcem układ słoneczny
Księżycowa larwa obżera mi kość promieniową

Na co mi ślina twojej ślepej bliskości

I trzy tysiące kroków mojej czarnej ulicy
Na jedną źrenicę pustego okna
Które mruga zimną ścianą
Kochanką moich pleców

Na co mi łza twojej bezwonnej samotności

I trzysta oddechów przed odlotem
Na jedną gwiazdkę
Przez tępe ciernie
I organoleptykę orgazmów

Na co mi pot twojego czystego zmęczenia

I trzydzieści nieprzeczytanych książek
Na jedną stronę mądrych cytatów
Pod grzbietami zakurzonych mistyfikacji
Karmiących zachłanną wyobraźnię

Na co mi krew twojego zakrzepłego bólu

I trzy słowa w tytule na jeden wiersz

[Alina_Służewska]

również niezły tekst ale
są powtórzenia i może warto
utrzymać jedną formę wiersza
momentami widać
że Pan potrafi pisać bez rymów

:)

serdecznie pozdrawiam:)

[Birczin]

Dziękuję, kilka takich słów napełnia otuchą i zachęca do działania, a bez rymów precyzyjniej można oddać wnętrze czarno na białym..

Pozdrawiam również

[Alina_Służewska]

życzę powodzenia

do poczytania

pozdrowionka:)

[aluna]

Nie wiem dlaczego ,,,ale czytam , czytam i wiersz mnie niepokoi ,,,czyzby autor ma problemy ze ,,,,,,?!
A każda chwila jest na wage złota?
Wiersz nabiera rozpędu ,,,a jednoczesnie traci....!
Pozdarwiam!
Ja
+

[Birczin]

Dostrzegłaś ciekawą interpretację o absurdzie dynamiki ;) A gdyby tak można było z każdej chwili życia skorzystać w ten sposób, podejrzewam, że waga byłaby znacznie większa niż złoto...