Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


My kochamy bardzo ciebie
A ty o tym dobrze wiesz
Razem z tatą ci dajemy
Czego pragniesz i co chcesz
I ty za to synu nasz
Nam radości daj okruszek
Koniec szkoły powiedz tak
O ja dyplom dostać muszę
W taki sposób podziękujesz
I nas wielce uradujesz
Opublikowano

Pewnie, a najłatwiej znaleźć je tam, gdzie się ich człowiek nie spodziewa. Najważniejsze to cieszyć się drobnostkami, uśmiechać się, nie oczekiwać zbyt wiele...

Swoją drogą, chyba zbyt ostro oceniłem w pierwszej chwili. Wprawdzie sam nie mam dzieci, ale te, którymi się zajmuję, traktuję prawie jak własne. Uczucie podziwu, satysfakcji, radości z sukcesu małego przyjaciela też jest bezcenne.

Ciepło pozdrawiam, Marto, miłego lata :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Powiem ci w sekrecie ze moj synek chronicznie nie lubil chodzic do szkoly i wlasnie cudem dostal ten dyplom.Kanada jest kochanym panstwem bo tolerowali jego niechec .W Polsce napewno by go nie dostal za absencje,pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Powiem ci w sekrecie ze moj synek chronicznie nie lubil chodzic do szkoly i wlasnie cudem dostal ten dyplom.Kanada jest kochanym panstwem bo tolerowali jego niechec .W Polsce napewno by go nie dostal za absencje,pozdrawiam.

No właśnie, co czepiacie się :) Jak dla mnie sympatycznie i tyle. Dla świadomego rodzica nie ma nic bardziej stresującego niż awersja dziecka do szkoły. Powodzenia Pani Marto :)
Opublikowano

Dajcie spkój ,,,to co , kto komu i za co...
"O ja dyplom dostać muszę "?!
Gdzie wartości , gdzie prawa dziecka ,,jednak mozna gdzies kupić dyplom, ale skutki ,,,bójcie się ludzi z takim dyplomem!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Stara kopiejka   Potoczyła się po bruku. Wracałem właśnie ze szkoły, bo ją zamknięto, gdy nagle zobaczyłem demonstrację: transparenty, krzyczący ludzie, machanie rękami. Czuć było, że zaraz będą strzelać. I wtedy ją dostrzegłem. Toczyła się – mała, miedziana kopiejka.   Schyliłem się i podniosłem ją z ziemi. Spojrzałem na ludzi. Ich twarze tworzyły wielość w jedności – tak dramatycznie do siebie podobne, złączone tymi samymi emocjami. Schowałem monetę do kieszeni i ruszyłem w stronę Alej.   Wiał ostry wiatr, a na głowę spadały wielkie płaty śniegu. Wszedłem w bramę, a potem na drewniane, kręte schody. W domu czekała już matka.   Moneta została ze mną na pamiątkę. Miedziana kopiejka z 1904 roku – dla późnego wnuka.
    • @Arsis cały czas ta sama klasa:)
    • @Somalija wspaniałości na długi czas:)
    • Troszkę dopracowałam drugą częś wiersza.   Dziękuję.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Wzajemnie, pogody ducha  :-)     Cieszę się, że ten wyszedł przyjemnie. Pozdrawiam i dziękuje  :-)     @Nata_Kruk @Natuskaa @piąteprzezdziesiąte @Waldemar_Talar_Talar @jjzielezinski Klaniam się dziękuję :-)  
    • @Charismafilos   Liryczny influencer to zdecydowanie najlepszy rodzaj influencera. :) Serio jednak - jeśli czujesz, że te wiersze mają wspólny język, to już jest fundament. Tworzenie własnego podgatunku zaczyna się dokładnie od tego -  od kilku wierszy, które mają coś wspólnego, i od pytania "co je łączy?". Trzymam kciuki za ramy i definicję!  I za realizację marzenia! :))) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...