Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

i byłam uściskałam
serdeczności ogrom
tyle ,aż tyle łez
pojechałeś rankiem
tam pod krzyż
z naręczem czerwonych róż
- córko ty nie mogłaś przyjść do mnie
to ja przyszedłem do Ciebie
krtań uwięziło zniewolenie
serce zamarło przestało bić
jak ojciec w dzięń swojego święta
przeżywa śmierć utraconej córki
płaczemy
tak nas osierociłaś
kochana siostro
czas nie goi takich ran
dosypuje soli

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Zabrakło
słów
łez
zostało jedynie serce
które w swych zakamarkach
ściska pamięć
ona jedynie trzyma nas przy życiu;(

Mnie osierociła siostra
zabrała tatę do siebie
nie mogę uścisnąć mu dłoni
ona ma go przy sobie i składa mu życzenia..:(
ja niestety nie mogę ;(

Twój ból z moim bólem dziś się splótł Haniu...pozdrawiam i ściskam..
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To dotyczy Ciebie?


Mnie osierociła siostra
zabrała tatę do siebie
nie mogę uścisnąć mu dłoni
ona ma go przy sobie i składa mu życzenia..:(
ja niestety nie mogę ;(

Pozdrawiam!
Hania
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To dotyczy Ciebie?


Mnie osierociła siostra
zabrała tatę do siebie
nie mogę uścisnąć mu dłoni
ona ma go przy sobie i składa mu życzenia..:(
ja niestety nie mogę ;(

Pozdrawiam!
Hania


tak mnie to dotyczy dlatego rozumiem twój wiersz dogłębnie :(
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To dotyczy Ciebie?


Mnie osierociła siostra
zabrała tatę do siebie
nie mogę uścisnąć mu dłoni
ona ma go przy sobie i składa mu życzenia..:(
ja niestety nie mogę ;(

Pozdrawiam!
Hania


tak mnie to dotyczy dlatego rozumiem twój wiersz dogłębnie :(
Teraz wiem , bo myślałam...!
Z współczuciem!
Serdecznie!
Hania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta wiosna- najpiękniejszy czas:) 
    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...