Stare buty i w drogę

[aluna]

pójdę tam gdzie wzrok nie sięga
duszy blisko i co raz bliżej
może dojdę choć boso przysięgłam
będzie lekko a może i lżej

TAM doświadczę czego nikt nie wie
rozśpiewam pieśnią z dzieciństwa
pamięta rozpozna po śpiewie
przyjmie zbędne bez przeciwieństwa

uklęknę skulona jak w łonie embrion
za poniosłe wybaczenia wybłagam
jak jedwabnika zamkniętego kokon
i odlecę daleko za niebiański parawan

tyle tylko proszę Cię Panie
niech Miłosierdzie Twoje zostanie
po wsze czasy Komunię przyjętą
boś Ty Wielki i niepojęty

[bazyl_prost]

Życie jest bezcenne, nie łatwo je zachować, żelazna klatka to tylko bibelot

[mefisto35]

Ten drugi wers jakoś zgrzyta trochę. Co do życia jest ono nic nie warte wystarczy wokół się rozejrzeć.

[aluna]

Masz racje bazylu co do becenności życia, ale klatki nie wiemy!
Pozdrawiam!

[aluna]

No to jak bys określił , że zbliżamy sie do śmierci nieuchronnie z każdym dniem bliżej i bliżej!
Dzięki że poczytałeś!

[Alina_Służewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Haniu wzruszyłaś mnie:)

podjęłaś temat rzadki
bardzo osobisty
i napisałaś w swoisty dla siebie sposób:)

ciepło pozdrawiam:)

[aluna]

Dziękuje Alinko za czytanie i za ,,,poruszył, to tak , z nami bywa ,jak wspomnimy Pierwszą komunię, i lata mijają a
nam coraz bliżej do.........
Bez względu na wiek, przecież nikt z nas nie zna dnia ani godziny!
Pozdrawiam!