Pod cyprysem żałobnym ...

[Ako]

Pod cyprysem żałobnym mnie złóżcie,
Pośród światła, igliwia, zieleni

Bo człowiekiem jestem i muszę, do matki wrócić,
Do ziemi

Wzloty miłości odeszły, zimnym jesieni podmuchem przegnane,
W chłodnej ziemi ciało me złóżcie,
Pod cyprysem żałobnym, nad Izarą

Niechaj milczą wieszczby prastare
I Niech nikt głosu nie podnosi

Ja śpię, nie umarłem
To nie lzy, to tylko rosa

[WiJa]

Nawet wbrew takiej, czy innej formie, coś mnie w tych wierszach nurtuje. Pozdrawiam

[Anna_Para]

Podobnie jak w poprzednim wierszu:

pod cyprysem żałobnym mnie złóżcie,
pośród światła, igliwia, zieleni

bo człowiekiem jestem i muszę,
do matki wrócić,do ziemi

wzloty miłości odeszły,
zimnym jesieni podmuchem przegnane,

w chłodnej ziemi ciało me złóżcie,
pod cyprysem żałobnym, nad Izarą

niechaj milczą wieszczby prastare
i niech nikt głosu nie podnosi

ja śpię, nie umarłem
to nie łzy, to tylko rosa

Uporządkowałam wersyfikację, resztę zostawiam Autorowi.
Inwersje szkodzą wierszowi, rodzi się "śmieszny" patos, a szkoda, bo mówisz o ważnej rzeczy. No i spójrz: jest nierówno ;(

Nie uważasz, że lepiej brzmi "pod żałobnym cyprysem"? I wybierz wersję: z interpunkcją, i wtedy zasady pisowni wielkiej i małej litery, czy bez interpunkcji, i wówczas - wszystko - małą.

Cieplutko pozdrawiam, życzę cierpliwego warsztatowania,

Para:)