Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W porywie uniesień, tak szeptał dziewczynie
- Pamiętaj Kwiatuszku, że leżysz na minie
a mówił to saper (tu nikt nie zaprzeczy)
fachowiec, co w małym paluszku te rzeczy

ma, bo go uczono, o minie, wybuchu
a owa dziewczyna leżała na brzuchu
wiadomo, nie swoim a tego sapera
UWAGA - za chwilę on ją sponiewiera

bo już w nim buzują jak wulkan hormony
i zaraz erupcji wytrysną pompony,
lecz co to? NIEWYBUCH! Gdyż mina pod piachem
została a saper zakończył obciachem

tę akcję do której podchodził z zapałem
a która skończyła się wprost niewypałem
a ja sobie myślę - no tak, rzeczywiście
wskazana rezerwa a ty rezerwiście

nie ufaj dziewczyno, on szkolił techniki
i niezły (przez lata) był także z praktyki
lecz dzisiaj nie starcza i ikry i pary
choć przecież bojowe ma saper zamiary.

Opublikowano

A najgorsze, że takie sapery
przechwalają się niesłychanie,
jakie to z nich ogniste ogiery,
jakie siły mają na stanie. ;-)

No a potem żałosna niemożność
i zwiędnięte smutno (za)pały.
Może lekarz saperom pomoże?
Jeśli zgłoszą się doń samochwały.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Lekarz może i mógłby
jakąś wiagrę przepisać
lecz gdzie pewność, że po niej
już nie będzie mu zwisać?

Gdyby zgłosił się ułan
prostsza byłaby sprawa
wbiło by mu się lancę,
stałby niczym buława!


Pozdrawiam serdecznie i zapraszam ponownie
HJ

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Lekarz może i mógłby
jakąś wiagrę przepisać
lecz gdzie pewność, że po niej
już nie będzie mu zwisać?

Gdyby zgłosił się ułan
prostsza byłaby sprawa
wbiło by mu się lancę,
stałby niczym buława!


Pozdrawiam serdecznie i zapraszam ponownie
HJ
No i właśnie są lekarze,
co za cenę niebotyczną
władni są mu wbić buławę
lancą czysto chirurgiczną.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Lekarz może i mógłby
jakąś wiagrę przepisać
lecz gdzie pewność, że po niej
już nie będzie mu zwisać?

Gdyby zgłosił się ułan
prostsza byłaby sprawa
wbiło by mu się lancę,
stałby niczym buława!


Pozdrawiam serdecznie i zapraszam ponownie
HJ
No i właśnie są lekarze,
co za cenę niebotyczną
władni są mu wbić buławę
lancą czysto chirurgiczną.

Dziś nie ujrzysz tych lekarzy
wyjechali hen za wodę
bowiem u nas społeczeństwo
według PO ciągle młode.

Więc do spółki z PSL
tak zawzięli się cwaniacy,
że bez zgody społeczeństwa
podwyższyli pułap pracy.

Zaś z tą lancą też przesada,
magazyny stoją puste
a w dostatek opływają
u nas tylko ryby tłuste.

Pozdrawiam serdecznie i zapraszam ponownie
HJ

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Żeby jeszcze była pewność,
że obdarzą boską mocą,
że postawią prócz diagnozy
to co trzeba, że nie sknocą,

człek by oddał nawet duszę
i do cna opróżnił kieszeń
byle tylko mieć możliwość
do poczynań i uniesień.

Pozdrawiam serdecznie i zapraszam ponownie
HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Już niebawem stal tych barier
zacznie zżerać rdza a wżery
spowodują spustoszenie
bo są gorsze od cholery.

Ministerstwo i otoczka
służbę zdrowia nam uleczy
bo jak dotąd to jedynie
ciągle pieprzą coś od rzeczy.

A to winne są hurtownie,
dystrybucja, producenci,
szpital, lekarz, pielęgniarka
- Ministerstwo? Oni święci!

Lecz gdy po nich przyjdą nowi
pełni wiary i zapału
to podniosą Służbę Zdrowia
z ruin. Zwolna i pomału.

Pozdrawiam i zapraszam ponownie
HJ
Opublikowano

Oby tak było, oby sie spełniło
i służbę zdrowia coś nam postawiło.
Rozumiem lęki przed takim "leczeniem",
lecz bierność - to brak szans na wyzdrowienie.
A że się robi smutno zamiast śmiesznie,
to wątek nowy stwórz wierszowy śpiesznie. :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Przyszła baba do lekarza
a tam drzwi zamknięte
bo pan lekarz się odurza
obwąchując miętę

a że wącha przez rumianek
w eter idą wieści
że pan doktor to narkoman
od siedmiu boleści.

Pozdrawiam serdecznie i zapraszam ponownie
HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Więc dopiszę dalsze losy
bowiem od rumianku
jak rumiany blin pan doktor
zeszedł o poranku

lecz nie trzeba łez chusteczką
ścierać z oczu, z twarzy
bo pan doktor zszedł po schodach
i z sąsiadką gwarzy

o dzieciństwie i psikusach
bowiem jako kajtek
koleżance małą żabkę
wpuścił w czeluść majtek

jak się dalej potoczyły
sprawy i następstwa
nikt nic nie wie, wszyscy milczą,
dżungla, puszcza, gęstwa

ale my się domyślamy
czemu ekologiem
nie jest dzisiaj nasz pan doktor
lecz ginekologiem.

Pozdrawiam serdecznie i zapraszam ponownie
HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Dekaos Dondi No właśnie! No i dobrze! ;)
    • Byli prawdziwie niezłomni… Choć zwyciężeni… Niepokonani! Swym bohaterstwem na kartach historii Złotymi zgłoskami się zapisali…   Gdy biało-czerwona flaga, Nad Bramą Brandenburską załopotała, A ostatni do wroga strzał, Ucichł już na ulicach Berlina,   Gdy wojna dogasała jak pogorzelisko I powojenny świat kształtował się na nowo, A żelazna kurtyna opadała nad Europą, Stary kontynent na pół dzieląc,   Choć ucichły już alarmowe syreny, Przestały spadać na miasta bomby, Rozległe, nieprzebrane polskie lasy, Pozostały pełne partyzantów młodych,   Choć w cieniu jałtańskiej zdrady, Świat odwrócił się do nich plecami, Oni swym ideałom oddani, Żołnierskiej przysiędze pozostali wierni,   Sami sobie pozostawieni, Zdradzeni przez aliantów zachodnich, Przezornie nie złożyli broni, Mundurów swych nie ukryli…   Gdy przysięgali na sztandar, W serca ich wstępowała odwaga, Niebezpieczeństw nie lękała się dusza, Najcięższe byli gotowi znosić wyrzeczenia,   Gdy brali w ręce swe karabiny, Gotowi byli nie szczędząc sił, W niejednym rozpaczliwym boju krwawym, Nowemu okupantowi czoła stawić…   Byli prawdziwie niezłomni… Choć zdradzeni… Ojczyźnie wierni! W swych bliskich i krewnych pamięci, Przez lata pozostali niezatarci …   Gdy długa straszna komunizmu noc, Spowiła kraj wyniszczony wojną, Nadziejom Polaków bolesny zadając cios, Pielęgnowane latami marzenia grzebiąc,   Latem szli leśnymi wąwozami, Drogą oświetlaną przez srebrzysty księżyc, Zimą przedzierali się poprzez zaspy, Oświetlając drogę gorejącymi pochodniami,   Znienawidzonemu sowieckiemu okupantowi W licznych potyczkach zadając straty, Wszelkie komunistom krzyżując plany, Rozbijając więzienia i ubeckie areszty…   Choć strach zaglądał im w oczy, Zasiewając w serc tysiącach ziarna trwogi, A gdy powieki do snu zmrużyli, Pełne niepokoju były ich sny,   Sowieckich represji się nie przelękli, Stawiając tamę komunizmowi, Na posterunku wiernie wciąż trwali, Rozplanowując na wroga kolejne zasadzki…   Nie bacząc na partyzanckiego życia trudy, Głód, chłód i częste choroby, W ulewne deszcze mundur przemoczony, Nadpleśniałego chleba kęs ostatni,   By Ojczyznę spod sowieckiego jarzma wyzwolić, Ofiarowując rodakom dar wolności, W uporze swym pozostali niewzruszeni, Nie zawrócili z obranej drogi…  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Byli prawdziwie niezłomni… Na przekór powszechnej sowietyzacji, Rugowaniu zewsząd religii, Niewzruszenie wierni Bogu pozostali!   Na starych kartkach pożółkłych, Skromne antykomunistyczne ulotki, Pisane starym piórem wysłużonym, Także wtedy bronią ich były,   Pistolet kurczowo trzymany w dłoni, W ciężkich chwilach dodawał im otuchy, Gdy nieubłaganie pierścień ubeckiej obławy, Zaciskał się wokół lasów rozległych,   A gdy umknęli pościgowi, Całując swe metalowe ryngrafy, Licznymi wspólnymi modlitwami, Za ocalenie Bogu serdecznie dziękowali…   I w cieniu drzew rozłożystych, Przyklękali znużeni partyzanci, Przesuwając różańców paciorki, O wolną Polskę gorące modlitwy wyszeptywali,   Za poległych kolegów dusze, Ukradkiem ocierając łzę, Modlili się gorąco i rzewnie, Wierząc w ich nad nimi opiekę…   Gdy oddany Ojczyźnie kapelan, Nad pochyloną głową partyzanta, Z nabożnością kreślił znak Krzyża, W imię Boga grzechy odpuszczał,   Odtąd każdy z nich, Na śmierć był już gotowym, Wierząc w sens poniesionej ofiary, Dla przyszłych pokoleń będącej zarzewiem wolności…   Byli prawdziwie niezłomni… Takimi ich zapamiętamy! O ich patriotyzmie szczerym i ofiarnym, W przyszłości naszym wnukom opowiemy…   Choć przez komunistyczne władze wyklęci, Na zapomnienie i pogardę skazani, Przez patriotów o sercach prawych, W całej Polsce dziś czczeni,   We wszystkich zakątkach Polski, W wioskach odludnych i miastach gwarnych, Poświęcone im pomniki, W setkach możemy dziś liczyć…   Choć dziś próbuje się ich oczerniać, W potokach głośnych medialnie kłamstw, A w pseudohistorycznych opracowaniach, Haniebne zbrodnie im przypisywać,   Na przekór trendom szkodliwym, W umysłach i sercach naszych, Szlachetnym rycerzom z kart barwnych powieści, Podobni są bohaterscy żołnierze wyklęci,   Dziś nie są już zapomniani, W świadomości patriotów współczesnych, Nareszcie należne im miejsce zajęli, A z serc naszych nie wyrzuci ich nikt!   Dziś odpalane skrzące race, Rozpostarte flagi biało-czerwone, Znicze migocące przed każdym pomnikiem, Uniżonym dla nich są hołdem…   Także skromny ten wiersz I ja z potrzeby serca skreśliłem, By w poświęcony im dzień Niezłomnym Żołnierzom Wyklętym oddać cześć!   - Wiersz opublikowany 1 marca w Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych.        
    • @Berenika97 Najserdeczniej Ci Dziękuję... Twoja ciepła opinia jest dla mnie tym bardziej ważna, że dotąd miałem wyrzuty sumienia że mogłem ten wiersz dużo bardziej dopracować... Pozdrawiam! @Nata_Kruk Serdeczne Dzięki!... Pozdrawiam!
    • @KOBIETA Bardzo dziękuję, powiedz im, niech wyją w dzień... będziesz miała lepsze sny. :)
    • @FaLcorN   nie wiem…co ja mam z Tobą…Kornel;)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ? dobranoc :) i dzień dobry:)  @KOBIETA   snujesz sobie miłość, w kole i w kółko;) i mnie zarażasz ;) naprawdę! Proszę oprzytomnieć ;) ktoś musi! ;) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...