Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dymią resztki ciszy nad pękniętym sercem
Trawa cicho gaśnie w przedostatnim spazmie
Wbite w glinę jak w ciemię metalowe żerdzie
Małej Polski, której skrzydła w niebie się rozpadły

Leżą ciała na kupę rzucone rozpędem
Huczy cisza przerywana syren ostrych chrzęstem
Skrzypią buty wojskowe, echo kończy strzelać
Ze służbowej broni w trawy od krwi gęste

Słabną kruche olchy, ponad szachownicą
Bielą i czerwienią nabiegły źrenice
Śmierć zabiera całun ogłuszona ciszą
By zawiesić nad moim zastygniętym życiem

Ktoś ich zabił nad ranem, tak jak pod Katyniem
Tamtych szarych, sczerniałych, naszych polskich braci
I mundury im wyprał i wyczyścił winę
I do ust nalał gipsu z bolszewickiej kadzi

W drzewach wiszą resztki zmieszane z żywicą
I zgubione skrzydła w gęste błoto spadły
A me serce zaczyna się wykłócać z ciszą
O pierwszeństwo do prostej, niepodległej prawdy

Tułacze bezdomni, bezcieleśni, niemi
Pomieszane w trumnach ciała leżą nagie
Krew zmieszana z tkanką podsmoleńskiej ziemi
Ktoś ich zabił i teraz kłamie, kłamie, kłamie . . .

2012-04-05

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @vioara stelelor Takie kluczyki do portali baśni są złotem pokryte i diamentami. Pozdrawiam :-)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @vioara stelelor Pisząc te zdania, myślałem o kosmicznych zjawiskach jakimi są czarne i białe dziury we wszechświecie. Czasami jedno słowo, które wpadnie do umysłu przez oko czyt. oczy, potrafi zobrazować myśl, która nazywa się wiersz. Tym słowem jest Bezczas. Czytam obecnie książkę w której pojawiło się to słowo i to był zaczyn do napisania wiersza. Jestem bardzo miło zaskoczony tak obszernym komentarzem, który sam w sobie jest jak perełka  literacka. Rzeczywiście jeśli źródłem jest Wszechswiat to życie i śmierć są tylko słowami, które przedstawiają istotę istnienia rzeczywistości, coś umiera aby coś nowego mogło się narodzić.
    • Mieliśmy pić kawę, taką, która zostawia ślad na ustach. Założyłam rubinową sukienkę, zbyt cienką na ten wieczór. i za czerwoną na samotność. Mieliśmy oswajać chłód kamiennych schodów nad rzeką, żonglować nazwiskami artystów, żeby czwartek nie był tylko czwartkiem. Miałam podać ci dłoń, gdyby chodnik okazał się krzywy i pozwolić moim palcom zamieszkać w twojej dłoni. Stałam tam, aż niebo nad dachami zaczęło pękać wylewając obojętną noc. Taksówki przejeżdżały obok, każda rozcinała kałuże rozbryzgując złudzenia. W witrynie sklepu zobaczyłam dziewczynę, która czekała za długo. Jakiś pijak ukłonił się nisko, zbyt teatralnie - poczułam się królową osieroconych godzin i pustych przystanków. A potem krótki dźwięk w kieszeni i trzy słowa: „Przepraszam. Nie dotrę.” Ale do mnie dotarło wszystko.  
    • @vioara stelelor dla mnie lekko napisane, czym tam się przejmować :) czasem pomaga zmieniać lub wyrzucić nastawienie:)
    • Światem rządzi fizyka czytając me poematy dostaniecie bzika    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...