Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



podepnę się pod ten komentarz, najbardziej adekwatny według mnie.
Emmko, nie weźmiesz mi tego za złe.
najserdeczniej pozdrawiam Autorkę świetnego wiersza i Autorkę równie dobrego komentarza.
S.
niemy plus, oczywiście
:)
Mnie również. Dziękuję serdecznie
- baba - heej!
  • Odpowiedzi 48
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wiesz, to dość dawno już pisany wiersz, wcześniej miałam obawy przed wklejeniem go; obawiałam się że rozpętam niepotrzebnie
"święta wojnę", że obrażę czyjeś uczucia religijne, a tego bym nie chciała. Widać przyszedł odpowiedni czas, wielu ludzi zrozumiało
wiersz wg. moich intencji i to mnie bardzo cieszy! No i zmienia się pomalutku, bo pomalutku, ale jednak, na lepsze, stosunek ludzi
do zwierząt, choć jeszcze są przypadki wywołujące grozę!
Dzięki za czytanie i słowa, dla mnie bardzo ważne.
Serdeczniości
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Życzę Tobie jak również sobie, żebyś się mylił, choć są podstawy takiego przewidywania. Chcę wierzyć, że nie dojdzie do samozagłady! Tak to jest urządzone, że Natura ma sposoby obrony i odradzania się. Myślę, że da radę, choćby nas, ludzi, miało zostać niewiele!
Co tam! Przyszła wiosna, idą Święta, przed nami lato, dobrze jest!
Serdeczności
- baba
Opublikowano

Słowami Tomasza Sobieraja: tekst poetki Baby Izby przypomina żle wyrobione ciasto, pełne grud

baba wypieki rozczyniła
na wielkanocny stół w wielkim poście
z miłosierdzia i litości
ingrediencji naważyła
bez książki kucharskiej
zakalec uczyniła
by pokazać swój wypiek
makijaż zrobiła, włosy zakęciła
kamery zaprosiła
one chętnie przybyły
babę obejrzały i oceniły
mieści się w izbie
w kadrze już nie, stwierdziły

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Do poetki, to mi jeszcze bardzo daleko, tylko próbuję pisać, ale miło mi!
Przede wszystkim dziękuję Ci ślicznie za wierszyk, którym mi uczyniłeś wiele radości. Poświęciłeś mi swój czas i uwagę. Osiągnąłeś zamierzony cel: wywołałeś uśmiech! Jak sam wiesz, od czasu do czasu każdemu wyjdzie zakalec! Ja nawet lubię zakalce, więc zostanie dla mnie, upiekę inne ciasto, może mazurka? Zapraszam Cię serdecznie, życzę dużo zdrowia, zadowolenia w życiu, miłości i czułości, na te Święta i potem również
- baba babiasta - heej!

Opublikowano

Najlepiej, kiedy człowiek pomaga spontanicznie, nie zastanawiając się, po co i dlaczego. Bo z takimi myślami to zaczyna później kombinować i myśleć coś w rodzaju "czy mi się opłaca"? U naprawdę dobrego człowieka chęć pomocy płynie z serca.

Zawsze byłem wierzący, choć nigdy do końca nie wiedziałem: "w co ja, tak szczerze, wierzę?" Chyba w ludzi, w siłę wewnętrzną i w dobroć od losu. Za religijnością nigdy nie przepadałem.

Dobry wiersz, poruszający bardzo trudny temat, coraz bardziej aktualny w świecie pełnym samotników. Bardzo mi się spodobał.
Pozdrawiam ciepło i wiosennie :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Miło mi, że przeczytałeś, co do udzielania pomocy, to mamy podobne zdanie. Jednocześnie trudno czasem nie przekroczyć granicy między zainteresowaniem a wścibstwem, propozycją pomocy a natarczywością, tak, trzeba kierować się sercem!
Serdeczności
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk świetne, uśmiechnęłam się pod koniec :⁠^⁠)
    • Czasem wezmę wiadomości na ruszt i prześledzę tok wydarzeń   wojny i kataklizmy pójdą w ruch i założą kaganiec na ziemię   tragedia oślepi mnie nie zrozumiem czemu tak źle   na drodze znów niespokojnie piję wino gniewu czemu tak nierozsądnie   prawica łamie zasady jeśli jakaś istnieje wybiorę siatkę tajemnic spisek węszę.  
    • Czerwony promyk świtu — jeszcze płaski zapodział się w krągłości ust gorących. Przy brzegu żółwie jak jaskry. Pootwierały ptaszęta gardła blade. Krople dzwonią za                                   wodospadem.
    • @Alicja_Wysocka Spoko, nic się nie stało, niektórym polityka za bardzo weszła w krwiobieg i nie widzą życia poza nią @bronmus45 A czy ja wspomniałem gdzieś Kaczyńskiego czy Tuska. Proszę zostawić swoje projekcje  gdzieś z boku. Skoro Młynarski nie chciał tego publikować, to Pan też nie powinien. A po drugie złamał Pan prawa autorskie, bo na publikację jakiegokolwiek utworu Wojciecha Młynarskiego potrzebna jest zgoda właścicieli praw autorskich, czyli prawdopodobnie rodziny.
    • Kolejny utwór z serii "Echo":     Wrzaski – słychać wiry, głosy Szczęk siekier, toporów, mieczy Z prawej, lewej śmierci ciosy I ból ludzki – człowieczy   Siekają ciała, wyblakła nadzieja Tylko krew i ścięte głowy W oczach upiornych cieni zawieja Tnie świat na dwie połowy   I sen, i prawda gdzieś pomiędzy W ferworze wzrok mętnieje I trwoga, i rozpacz, mrok nędzy Miesza się, pęcznieje   W krwi zwłoki – przeżyte Na zbrojach krwawe znaki Ciała pocięte, mgłą nakryte I ulga, bo ból znikł wszelaki   A tam dwóch krzyczy, śpiewa Wśród obłąkanych rycerzy Swym krzykiem żywych zagrzewa Bez modlitw, pacierzy   Ze śpiewem tną i walczą Mieczami i krwią świeżą Obecność swoją znaczą Pod stopami trupy leżą   Nikt nie wie skąd siłę I skąd biorą natchnienie A w środku krew przez żyłę Czerwonym strumieniem   Lecz buch i buch, i po chwili W błoto ciężkimi kroplami Martwi – ci co żyli W żyle krew nie strumieniami   Lecz martwą, zastygłą rzeką Co nurt swój wstrzymała I upiór pod powieką I śmierć uparta – wytrwała
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...