Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Clavisa jako żywo, moje słowa

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @hania kluseczka traumę wybierz sobie z listy, większość ludzi jakąś ma. Chodziło bardziej o opisanie zjawiska, a nie konkretnego przypadku.
    • @Clavisa kto przeżył ten wie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      paradoks implozji emocjonalnej.
    • @Marek.zak1 uważam, że tak
    • Witaj -   Jak oni tak mogli stworzyć  własne siebie uśmiercanie? - a jednak tak robią  - człowieczeństwo ma wiele za uszami wojny choroby głód - a można temu zaradzić  - tylko nie wszyscy to rozumieją  - udają że to nic że tak musi być  - mają w tym interes -                                                                                          Pzdr.
    • Przemierzam puste sale  samotnie idę zupełna nicość  wbija się głęboko w pamięć.   Na pustkowiu pośrodku pustki  nikogo nie ma wypatruję wzrok  w ciemności nic nie widzę.    Nie pojawi się światło nikt nie powie słowa  nie będzie echa bo jego nie ma.    Nie Boski symbol ktoś postawił  zupełnie do góry nogami bez Boga stoi nikt nie wie w co wierzyć.    Ktoś powiedział pierwsze słowo ktoś powiedział wierzę  nikt nie kontynuuje bo końca nie będzie.    Nie widzę i nie słyszę nie wiem  do kogo wołać i do kogo się modlić nie wiem czy ktoś mnie słyszy.    Bez sensu i bez pomysłu idę pustym korytarzem i w zupełna pustkę.    Czy ktoś zapali światło czy ktoś powie słowo  on mnie nie widzi ja jego też nie  w korytarzu stoję  na samym jego końcu.   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...