Gimnazjaliści - Przemoc psychiczna

[Luka Lukaszy]

Ogień kończył już pożerać zeszyty z poezją. Nie chciał zostawiać po sobie śladu. Nie był pewien tego, co się dzieje. Przez chwilę zastanawiał się czy mgła pojawiła się w pokoju czy tylko w jego oczach. Ściany zaczęły kroczyć ku niemu. Dyplomy i święte obrazy wybuchnęły śmiechem zupełnie jak rówieśnicy z klasy. Meble zaczęły tańczyć tuż przed nim. Złapał się za głowę. Poczuł ostry ból w piersi. Nogi zwiotczały a ciało ogarnęło zimno. Dreszcze nie opuszczały go ani na moment. Nie zdążył się pożegnać, choć i tak pewnie nie miałby, z kim. Rodzina nie zwraca na niego uwagi a przyjaciół nie miał. Osunął się na kolana. Przez chwilę pomyślałem, że chce się modlić, lecz niestety było inaczej. Poczuł się tak jakby życie kolejny raz kopnęło go w twarz. Bez przerwy czuł się jak śmieć. Nienawidził tych wszystkich szyderstw i wyzwisk tylko dla tego, że wyglądał inaczej niż reszta. Czuł się bezsilny wobec klasy. Odczuwał lęk chcąc komuś o tym powiedzieć. Wiedział, że jeżeli to zrobi wszystko spotęguje się. Spojrzał na puste opakowania po tabletkach i mocno nadpitą wódkę. Zawsze powtarzał innym, że warto żyć i nie robić głupstw, lecz w tym momencie liczyło się coś innego. Poczuł się jak jego rozmówcy, których nigdy do końca nie rozumiał. Pomyślał, że głupio jest kończyć na tym, od czego można zacząć. Uderzył głową o podłogę tracąc przytomność.
Otworzył oczy jakby uciekał z koszmaru. Nie mógł się ruszyć. Leżał we własnej krwi i wymiocinach. Spojrzał w sufit, którego z początku nawet nie dostrzegł. Z jednej strony cieszył się z drugiej żałował. Nie potrafił uśmiechnąć się. Znowu nie udało się. No cóż do trzech razy sztuka.