Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zaćmienie, kres i rozwód

Bronisław Jaśmin
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Bronisław Jaśmin

Bronisław Jaśmin

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Te twoje zawodzenie pogruchocze szklanki,
może jeszcze rozciągnie zwierzchnictwo do gwiazd;
w środku domu już nie ma niczego, o co można podeprzeć wzrok,
zasunięty jak zamek błyskawiczny urywanym światłem.

Kroki kwitną na deskach, a okna piją z wysokiego słońca.
Chociaż wszystkie zegary są już po trzęsieniu,
stoimy na przeciwko siebie jak gdyby miało się wydarzyć trzęsienie ziemi
takie jak z Haiti, a pot wzbierał jak chińska powódź lub tsunami.

Fotografie trzepoczą jak ptaki; dalej bruk i ulice drzwi stężonych mieszkań
są kobrą, gdy powietrze na zewnątrz już jest jakieś inne.
Kiedyś jakbłko dzielone było na połowę, szron w ogrodzie i cisza,
która krąża w szklankach. Nie zdaliśmy w praktyce sądu Salomona.

Niebo w deszczu i słońce włączyliśmy w obrzęd przekrajania
jabłek, będą gniły w kuchni. Sen wyproszę od latarń, które
odsypiają od gęstych wieczorów. Warowałem przy ciszy,
jak pies wyprosiłem pęknięcia na suficie, ścianach i na niebie;
i może jeszcze jak trawy pojedyncze źdźbło rozdzielanie światła.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Starzec
      Zakodowane

      Przez Starzec · Opublikowano

      @Berenika97Impuls +, lub impuls - Tak w wielkim skrócie :) Dziękuję i pozdrawiam:)  
    • Migrena
      nienasycenie tęsknotą

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Myszolak   dziękuję serdecznie za takie pobudzajace słowa.   miło mi nadzwyczajnie.   bądź szczęśliwa.   pięknie szczęsliwa :)       @Christine   Chrissy miła :)   i co mam napisać ?   co to za miłość którą ktoś zadźga nożem ?   milość z której zamiast łez szczęścia i wzruszenia sączy się krew ?       jest serce krwią cieknące  w nieładzie myśli  samo jedno zostawione     dziękuję Chrissy :)      
    • Migrena
      Maj, 1897, W Saskim Ogrodzie

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   niezwykle wzruszył mnie Twój wiersz.   a fotografia ?   wygląda jak dzieło impresjonisty.   chociażby Clauda Moneta, Auguste Renoira,  Pissarra czy Edgara Degesa.   aż mi serce przyspieszyło :)  
    • Leroge
      Niemoc

      Przez Leroge · Opublikowano

      Strumień kwiatów opływa moje trzewia Twoje łzy lecą mi na kolana Mój mózg sam nie wie czy jesteś żywa  Przez moje lamenty uformowana   Korzystam z chwili by spojrzeć w niebo, a usta moje pełne są strzępków papieru, które bezskutecznie pragną wyrwać się ku twemu spojrzeniu.   Przenikam przez asfalt spadam coraz niżej  Błyszczę znikam drżę, chwytam pajęczynę  Moje uszy marzną, usta moje klną  Milion wersji siebie tworzę patrząc w toń   Między przestraszonymi zębami wije się ciemna wstęga i pełznie w głąb mojego przełyku.   Tysiące chmur znów spada z nieba  A ty duszo moja jak sen milczysz wciąż  Próbuję dać powód mojej bezradności  Zawiązał mi język ten marności wąż    Miarowy stukot podeszwy przemieścił moją świadomość na inną częstotliwość rzeczywistości.
    • Wiechu J. K.
      Klikacze

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos Masz rację, "strachy na dachy", ja również ciągle używam długopisów i nie myślę, że ich era się skończyła. Po prostu internet jest obecnie, że tak powiem, wieloczynnościowy, takie szersze okno na świat. Trzymaj się zdrowo i długopisowo. ;-)))

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...